Contra Secundinum (25)

Euasimus, inquit, quia spiritalem secuti sumus
A saluatorem. nam illius tantum erupit audacia, ut
noster dominus carnalis foret. omnis nostra fuisset
spes amputata. si hoc propterea dicis, quia Christum carnem
habuisse non creditis, in Manichaeo spem ponere non debetis,
quem de masculo et femina procreatum sicut ceteros homines
in carnem fuisse conceditis. cur ergo in illo tantam spem po.
nitis ? nam in hac ipsa epistula tua, cum me terreres, ipse
dixisti: quis igitur. tibi patronus erit ante iustum tribunal
iudicis,. cum et de sermone et de opere coeperis
te teste conuinci? Persa, quem incusasti, non aderit.
hoc excepto quis te flentem consolabitur? quis Punicum
saluabit? consolatorem igitur et saluatorem Manichaeo
excepto nullum esse posse dixisti.. quomodo ergo, cum de
Christi passionibus ageres, euasisse uos dixisti, quod spiritalem
secuti estis saluatorem, ne scilicet eum posset in carne constitutum
inimicus occidere ? ergo Manichaeum uestrum si
oecidit inimicus, in quo carnem inuenit, ut iam uester saluator
esse posset, quomodo dicis hoc excepto, quis te
flentem consolabitur? quia Punicum saluabit?" uides
quid sit in haeresi et doctrinis daemoniorum in hypocrisi
mendaciloquorum. ueracem Manichaeum de Christo uis esse
fallaci, ut, si Christus in ostendenda carne, morte, resurrectione,
locis denique uulnerum atque clauorum, quae dubitantibus [*] [*] [*] [*]

discipulis demonstrauit, totum fallaciter ac mendaciter gessit,
tunc Manichaeus de Christo uerum dixerit, si autem Christus
ueram carnem et ideo ueram mortem, ueram resurrectionem,
ueras cicatrices ostendit, tunc Manichaeus de Christo mentitus
sit. ac per hoc id interest in hac causa inter me atque te,
quod tu elegisti ueracem credere Manichaeum Christum credendo
fallacem, ego autem Manichaeum potius sicut de aliis
rebus, ita de Christo quam Christum de aliqua re — quanto
magis de illa, ubi spem credentium maxime posuit, hoc est
de sua passione et resurrectione! — mentitum. nam qui
dicit: quando Christus post illam, quae mors eius putata est,
adparuit discipulis haesitantibus et spiritum se uidere putantibus,
quando dixit: tangite manus meas et pedes et uidete,
quia spiritus carnem et ossa non habet, sicut
me uidetis habere, quando uni eorum minime credenti,
mitte, inquit, digitos in latus meum et noli esse incredulus,
sed fidelis, totum hoc non ueraciter ostendebat,
sed mendaciter: qui hoc, inquam, dicit, non praedicator. sed
accusator est Christi. sed, inquis, Christum praedicat Mani.
chaeus eiusque se dicit apostolum. hinc potius detestandus
atque fugiendus est. nam haec accusando diceret, se saltem
iactaret amatorem ueritatis arguendo alterius falsitatem; nunc
uero nesciens incautusque se prodit satisque demonstrat diligenter
intuentibus, quid agat ipse, quid diligat, laudando ac praedicando
mentientem. fuge itaque, amice, tantam pestem, ne te,
quod fieri non potest, fallendo uelit fidelem facere Manichaeus,
qualem uult uideri a Christo esse factum illum discipulum
cui dixit: mitte digitos in latus meum et noli [*] [*]
esse incredulus, sed fidelis. sicut enim sapit dulcissima
ueritas, quid aliud discipulo Christus dixit nisi: tange, quod
gesto, tange, quod gessi, tange ueram carnem, tange uerorum
uestigia uulnerum, tange uera loca clauorum et credendo
ueris noli esse incredulus, sed fidelis ? sicut autem desipit
Manichaei sacrilega uanitas, quid aliud dixit discipulo Christus
nisi: tange quod simulo, tange quod fallo, nisi: tange falsam
carnem, tange falsorum fallacia uulnerum loca et noli esse
incredulus meis mendacibus membris, ut credendo falsis possis
esse fidelis. tales -fideles habet Manichaeus omnis doctrinae
daemoniorum mendaciloquorum.