Contra Mendacium (37)

Huc accedit — ubi miserabilius eiulandum est — quod
si concesserimus pro salute illius aegri de uita filii eius fuisse
mentiendum, ita paulatim minutatimque subcrescit hoc malum
et breuibus accessibus ad tantum aceruum mendaciorum sceleratorum
sensim subintrando perducitur, ut numquam possit
penitus inueniri, ubi tantae pesti per minima additamenta in
inmensum conualescenti possit obsisti. unde prouidentissime
scriptum est: qui modica spernit, paulatim decidit [*] [*]

quid? quod uitae huius tales amatores, ut eam non dubitent
praeponere ueritati, ne homo moriatur, immo ut homo quandoque
moriturus aliquanto serius moriatur, non tantum mentiri,
sed etiam peierare nos uolunt? ut uidelicet, ne aliquanto
citius transeat uana salus hominis, nomen domini dei nostri
accipiamus in uanum. et sunt in eis docti, qui etiam regulas
figant finesque constituant, quando debeat, quando non debeat
peierari. Q ubi estis, fontes lacrimarum? et quid faciemus? quo
ibimus? ubi nos occultabimus ab ira ueritatis, si non solum
neglegimus cauere mendacia, sed audemus insuper docere
periuria? uiderint enim assertores defensoresque mendacii,
quale genus uel qualia genera mentiendi eos iustificare delectet:
saltem in dei cultu concedant non esse mentiendum;
saltem sese a periuriis blasphemiisque contineant; saltem ubi
dei nomen, ubi deus testis, ubi dei sacramentum interponitur,
ubi de diuina religione sermo promitur siue conseritur, nemo
mentiatur, nemo laudet, nemo doceat et praecipiat, nemo
iustum dicat esse mendacium; de ceteris mendaciorum generibus
eligat sibi, quod putat esse mitissimum atque innocentissimum
mentiendi genus, cui placet esse mentiendum. hoc
scio, quod etiam qui docet oportere mentiri, uerum docere
se uult uideri. nam si falsum est quod docet, quis falsae
uelit studere doctrinae, ubi et fallit docens et fallitur discens? [*]
si autem, ut aliquem possit inuenire discipulum, docere se
asserit uerum, cum doceat esse mentiendum, quomodo erit
illud ex ueritate mendacium Iohanne apostolo reclamante:
omne mendacium non est ex ueritate? non est igitur
uerum aliquando esse mentiendum; et quod non est uerum,
nemini est omnino suadendum.