Contra Mendacium (33)

Restat itaque, ut intellegamus illis mulieribus, uel in
Aegypto uel in Iericho, pro humanitate et misericordia redditam
fuisse mercedem utique temporalem, quae quidem
et ipsa aeternum aliquid etiam illis nescientibus prophetica
significatione figuraret. utrum autem sit aliquando uel
pro cuiusquam salute mentiendum, cum quaestio sit, in
qua dissoluenda etiam doctissimi fatigantur, ualde illarum
muliercularum in illis populis constitutarum et illis moribus
adsuetarum excedebat modum. itaque hanc earum ignorantiam,
sicut aliarum rerum, quas pariter nesciebant, sed sciendae
sunt a filiis non huius saeculi, sed futuri, dei patientia
sustinebat, qui tamen eis pro humana benignitate, quam
famulis eius inpenderant, quamuis caeleste aliquid significantia
praemia terrena reddebat. et Raab quidem ex Iericho
liberata in dei populum transitum fecit, ubi proficiens posset
ad aeterna et inmortalia munera peruenire, quae nullo sunt
quaerenda mendacio.

Tunc tamen, quando illud opus bonum et pro suae
uitae condicione laudabile Israhelitis exploratoribus praestitit,
nondum erat talis, ut ab ea exigeretur: sit in ore uestro [*] [*]
est est, non non. obstetrices autem illae quamuis Hebraeae
si secundum carnem tantummodo sapuerunt, quid aut
quantum est quod eis profuit remuneratio temporalis, quia
fecerunt sibi domos, nisi proficiendo pertinuerunt ad eam
domum, de qua deo cantatur: beati, qui habitant in
domo tua; in saecula saeculorum laudabunt te?
multum autem fatendum est propinquare iustitiae et quamuis
re ipsa nondum, iam tamen spe atque indole animum esse
laudandum, qui numquam nisi hac intentione mentitur, qua
uult prodesse alicui, nocere autem nemini. sed nos cum quaerimus,
sitne boni hominis aliquando mentiri, non de homine
quaerimus adhuc ad Aegyptum uel ad Iericho uel ad Babyloniam
pertinente uel adhuc ad ipsam Hierusalem terrenam,
quae seruit cum filiis suis, sed de ciue illius ciuitatis,
quae sursum est libera mater nostra aeterna in caelis. et
respondetur quaerentibus nobis: omne mendacium non
est ex ueritate. filii autem illius ciuitatis filii sunt utique
ueritatis; eius ciuitatis filii sunt, de quibus scriptum est in
ore eorum non inuentum esse mendacium; eius ciuitatis
est filius, de quo item scriptum est: uerbum suscipiens
filius a perditione longe aberit; exc.ipiens
autem excepit illud sibi, et nihil falsi ex eius
ore procedit. his filiis supernae Hierusalem et sanctae [*] [*] [*]
ciuitatis aeternae si quando ut hominibus obrepit qualecumque
mendacium, poscunt humiliter ueniam, non inde quaerunt
insuper gloriam.