Contra Mendacium (14)

Quapropter illud, quod scriptum est: qui loquitur
ueritatem in corde suo, non sic accipiendum est, quasi [*]

retenta in corde ueritate loquendum sit in ore mendacium.
sed ideo dictum est, quia fieri potest, ut loquatur quisque
ore ueritatem, quae nihil ei prosit, si eam in corde non teneat,
id est, si quod loquitur ipse non credat. sicut haeretici,
maximeque idem Priscillianistae faciunt, cum catholicam ueritatem
non quidem credunt, sed tamen loquuntur, ut nostri
esse credantur. loquuntur ergo ueritatem in ore suo, non in
corde suo. propterea distinguendi erant ab illo, de quo dictum
est: qui loquitur ueritatem in corde suo. hanc autem
ueritatem catholicus sicut in corde loquitur, quia ita credit,
ita et in ore debet, ut ita praedicet; contra istam uero nec
in corde nec in ore habeat falsitatem, ut et corde credat ad
iustitiam et ore confessionem faciat ad salutem. nam et in
illo psalmo, cum dictum esset: qui loquitur ueritatem in
corde suo, mox etiam hoc additum est: qui non egit
dolum in lingua sua.