Contra Litteras Petiliani (3.70)

Cum enim ex euangelio uelut contra nos testimonium
posuisset, ubi dominus ait: uenient ad uos in
uestitu, ouium, intrinsecus autem sunt lupi rapaces.
ex fructibus eorum cognoscetis eos, ego respondi et dixi:
ergo fructus consideremus. tum continuo subieci et
adiunxi: obicitis traditionem: hanc ipsam multo
probabilius nos uobis obicimus. et ne per multa
curramus, in eadem Constantiniensi ciuitate Siluanum
episcopum maiores uestri in ipso exordio
sui schismatis ordinarunt. iste cum adhuc esset
subdiaconus, manifestissimus traditor [*] [*]
municipalibus gestis expressus est. si et uos aduersus
maiores nostros aliqua documenta profertis, aequa
condicio postulatur, ut (aut) utraque uera aut
utraque falsa credamus. si utraque uera sunt, uos
estis sine dubio schismatis rei, qui crimina uos
fugere in totius orbis communione finxistis, quae
in ipsa particula uestrae concisionis habebatis.
si autem utraque falsa sunt, uos estis sine dubio
schismatis rei, qui propter falsa crimina traditorum
immani separationis crimine maculamini.
quodsi a nobis aliqua et a uobis nulla uel a nobis
uera et a uobis falsa proferuntur, non est discutiendum
quam penitus uestra ora claudantur. quid,
si uos sancta et uera Christi ecclesia conuinceret
atque superaret, etiamsi nos nulla uel falsa, uos
autem aliqua et uera traditionis documenta teneretis,
quid iam uobis restet, nisi ut, si uultis, pacem
diligatis, si autem non uultis, saltem obmutescatis?
etenim quaecumque modo proferretis,
facillime et uerissime dicerem tunc ecclesiae plenariae
et catholicae unitati iam per tot gentes
diffusae atque firmatae uos ea probare debuisse,
ut uos intus essetis, illi autem quos conuinceretis
pellerentur foras. quod si conati estis facere,
procul dubio probare non potuistis et uicti uel
irati uos ab innocentibus, qui damnare incerta
non possent, immani sacrilegio separastis. si autem
nec conati estis id agere, nimis execrabili et
impia caecitate uos a frumentis Christi, quae per
totum (agrum, id est totum) mundum, usque ad
finem crescunt, paucis in Africa zizaniis offensi
praecidistis. ad haec, quae ex illa mea priore epistula [*] [*] [*]
commemoraui, Petilianus nihil respondit omnino. et utique
uidetis his paucis uerbis totam causam quae inter nos agitur
contineri, quid enim dicere conaretur, ubi quidquid eligeret
uinceretur?