Contra Litteras Petiliani (3.66)

Denique etiam paulo post, cum institueret et
intenderet tamquam ea uerba apostoli quae nos obieceramus
iterum retractare, noluit haec ponere quae dixeram ego, sed
alia, in quibus posset utcumque humana inflatio respirare.
nam ut eius, inquit, apostoli dicta quae nobis obieceras iterum
replicemus, dixit: quid est enim Apollo quidue
Paulus? ministri eius cui credidistis. quid aliud uerbi
gratia dicit omnibus nostris nisi: quid est Donatus Carthaginis,
quid Ianuarianus, quid Petilianus, nisi ministri eius cui
credidistis*? hoc ego apostoli testimonium non posui, sed illud
quod commemorare noluit posui: neque qui plantat est
aliquid neque qui rigat, sed qui incrementum dat
deus. iste autem ea uerba apostoli inserere uoluit, ubi interrogat
quid sit Paulus uel quid sit Apollo et respondet:
ministri eius cui credidistis. hoc aliquo modo ferre
potuit torus ceruicis haereticae; illud autem, ubi non
interrogauit et respondit quid esset, sed dixit non esse
aliquid, ferre omnino non potuit. sed iam uolo quaerere,
utrum non sit aliquid minister Christi. quis hoc dixerit?
quomodo ergo uerum est: neque qui plantat est aliquid
neque qui rigat, sed qui incrementum dat deus,
nisi quia ad aliud aliquid est, ad aliud non est aliquid? ad
ministrandum et dispensandum uerbum ac sacramentum aliquid
est, ad mundandum autem et iustificandum non est aliquid,
quia hoc non operatur in interiore homine nisi per
quem creatus est totus homo et qui deus manens factus est
homo, ille scilicet de quo dictum est: fide mundans corda
eorum, et: credenti in eum qui iustificat impium. [*] [*]
quod testimonium in uerbis meis Petilianus ponere uoluit, in
suis autem nec tractauit nec attigit.