Contra Litteras Petiliani (3.6)

Uos ergo, sancta germina unicae matris catholicae,
huiusmodi sceleris et erroris exemplum subditi domino quanta
potestis uigilantia praecauete. quantalibet doctrinae ac famae
luce praefulgeat lapidemque se esse iactet pretiosum, quisquis
uos trahere uoluerit post se ipsum, mementote quod illa mulier
fortis et una uni amabilis uiro suo, quam in ultimo Prouerbiorum
scriptura sancta describit, pretiosior est lapidibus pretiosis.
nemo dicat: \'illum sequar, quoniam ipse me christianum
fecit\' aut: ilium sequar, quoniam ipse me baptizauit\'. neque
qui plantat est aliquid neque qui rigat, sed qui
incrementum dat deus; et deus caritas est, et qui
-manet in caritate in deo manet et deus in illo manet.
nullus etiam praedicans nomen Christi et gestans ac
ministrans sacramentum Christi sequendus est contra unitatem [*] [*]
Christi. opus suum probet unusquisque, et tunc in
semet ipso tantum gloriam habebit et non in altero;
unusquisque enim proprium onus portabit, onus
uidelicet reddendae rationis, quia unusquisque nostrum
pro se rationem reddet. non itaque amplius inuicem
iudicemus. nam quantum attinet ad onera mutuae
caritatis, inuicem onera uestra portate, et sic adimplebitis
legem Christi. qui enim putat se esse aliquid
cum nihil sit, se ipsum seducit. sufferamus ergo
inuicem in dilectione, satis agentes seruare unitatem spiritus
in uinculo pacis, extra quam quisquis colligit non cum Christo
colligit, quisquis autem non cum Christo colligit spargit.