Contra Litteras Petiliani (3.36)

Et ubi est, inquit, quod addidi (sciens), ut non dice- [*] [*]
rem: \'qu.i fidem a perfido sumpse\'ritJ, sed: (qui fidem scietis aperfido
sumpserit non fidem percipit sed reatum\'? percepit ergo
fidem, non reatum, qui nesciens sumpsit a perfido, et ideo quaero
unde perceperit. ubi coartatus respondet: \'discutere debuit.\' esto,
debuit. non fecit aut non ualuit. quid de illo censetis ablutus est
an non? si ablutus est, quaero unde; non enim eum maculosa
non sancte dantis conscientia quam nesciuit abluere potuit. si
autem non est ablutus, iubete ut abluatur. non iubetis: ergo ablutus
eat. dicite unde. dicite saltem uos quod ille non dixit. eadem
quippe uerba propono quibus respondere non potuit: ecce
stat perfidus baptizaturus, at ille qui baptizandus
eat perfidiam eius ignorat. quid eum accepturum
esse arbitramini, utrum fidem an reatum? sufficiunt
huc usque proposita. respondete ant quaerite diligenter quid
ille responderit: inuenietis eius conuicta conuicia. culpat enim
me quasi deridens, quod ueri similia proponam, qui non uideam
ueritatem; repetitis etiam uerbis meis et dimidiata sententia
dicis inquit: ecce stat perfidus baptizaturus, at ille qui
baptizandus est perfidiam eius ignorat. deinde subiungit:
quis est iste aut unde prosiluit? quasi unus sit aut duo
et non talibus utrobique plena sint omnia. quid ex me quaerit
quisnam sit iste aut unde prosiluit, ac non potius circumspicit
et uidet raras esse ecclesias uel in urbibus uel in ruribus.
quae non habeant in criminibus detectos et a clericatu deiectes
hamines? eam laterent bonosque se uideri uellent, cum
mali essent, et castos putari, eum essent adulteri, nempe ficti
erant, nempe spiritus sanctus eos, sicut scriptum est, fugiebat.
ei istorum ergo adhuc latitantium turba prosiluit ille perfidus
quem proposui. quid ex me quaerit unde prosiluerit, claudens
oculos aduersus tantam turbam, unde si soli considerentur
qui conuinci deicique potuerunt, sonitus eorum sufficit caecis? [*] [*]