Contra Litteras Petiliani (3.35)

Unde hoc exemplum ad rem de qua agitur omnino non
pertinet. magis apostolica illa sententia satis hanc incutit curam,
ubi ait: probentur primum, et sic ministrent
nullum crimen habentes. quod cum sollicite ac de more
utrobique paene ab omnibus fiat, unde tam multi reprobi
post tempus gestae dispensationis huius inuenti sunt, nisi quia
et humana diligentia plerumque fallitur et nonnulli primum
boni in deterius commutantur? quae cum tam crebro accidant,
ut dissimulare aut obliuisci neminem sinant, quid est quod
contumeliose nos breuiter docet Petilianus a baptizando discutiendum
esse baptistam, quoniam quaerimus, unde sit accipientis
abluenda conscientia, cum maculosa non sancte dantis
occulta est, si conscientia sancte dantis attenditur quae abluat
accipientis? quia intellego te, inquit, ignorare ordinem sacramenti,
hoc tibi breuiter dico: et tu baptistam discutere et
ab eo discuti debuisti.s o respondere! circumstat eum in tam
multis locis tanta hominum multitudo quae baptizata est
ab eis, qui cum prius iusti et casti uiderentur, postea
nudatis criminibus conuicti atque deiecti sunt, et se putat
euadere huius interrogationis uiolentiam, qua quaerimus unde
abluatur accipientis conscientia, quando maculosam non sancte
dantis ignorat, si conscientia sancte dantis attenditur quae
abluat accipientis, quia breuiter (dicit) discutiendum esse
baptistam. nihil infelicius quam non consentire ueritati, qua
ita quisque concluditur, ut exitum inuenire non possit. quaerimus
a quo accipiat fidem qui nesciens a perfido baptizatur.
respondetur: discutere debuit baptizatorem suum\'. ergo quia
non discutit eum et fidem etiam nesciens sumit a perfido,
non fidem percipit sed reatum? cur itaque non denuo baptizantur
quos a proditis atque conuictis, cum adhuc laterent,
baptizatos esse constiterit?-