Contra Litteras Petiliani (3.32)

Sed nunc ista non quaerimus. illud potius respondeat,
quod ne respondere cogatur copiosissime alienatur,
unde abluatur accipientis conscientia qui maculosam dantis
ignorat, si conscientia sancte dantis attenditur quae abluat
accipientis, et unde percipit fidem qui nesciens baptizatur a
perfido, si quisquis fidem sciens a perfido sumpserit non [*]
fidem percipit sed reatum. omissis ergo eius maledictis, quae
in me sine ulla sana consideratione iactauit, adhuc attendamus,
ne forte hoc quod exposcimus in consequentibus dicat. libet
autem intueri quam garrulus ea proposuerit, quasi facillime
conuulsurus et euersurus: sed ad illud, inquit, tui phantasmatis
argumentum, quo quemcumque baptistam uerbis tibi pingere
uisus es, redeamus. imaginari enim te ueri similia decuit,
qui non uides ueritatem. haec uerba sua prolocutus est Petilianus
uerba mea propositurus, deinde subiunxit: ecce, inquis,
stat perfidus baptixaturus, at ille qui baptizandus
est perfidiam eius ignorat. non totam dixit propositionem
atque interrogationem meam et mox ipse interrogare me coepit
dicens: quia est iste aut unde prosiluit quem proponis? cur
tibi uideris uidere quem simulas, ne uideas eum quem uidere
ac discutere diligentissime debeas et probare? sed quia intellego
te ignorare ordinem sacramenti, hoc tibi breuiter dico:
et tu baptistam discutere et ab eo discuti debuisti. quid est
quod expectabamus? ut diceret, unde abluatur accipientis
conscientia qui maculosam non sancte dantis ignorat et unde
fidem, non reatum percipiat qui baptismum nesciens a perfido
sumpserit. ecce audiuimus baptistam debere diligentissime
discuti ab eo qui uult fidem percipere, non reatum, ut inueniat
conscientiam sancte dantis quae abluat accipientis. nam
qui non discusserit et nesciens a perfido acceperit, eo ipso,
quod non discussit maculosamque dantis ignorauit conscientiam,
non fuit unde fidem perciperet, sed reatum. quid ergo adiuuit
quod pro magno addidit sciens, quod me subtraxisse calumniatus
est ? cum enim noluit ita dici: (qui fidem a perfido sumpserit
non fidem percipit sed reatum\', uidetur aliquam spem
reliquisse nescienti. nunc uero cum interrogatur, unde [*] [*]
percipiat fidem qui nesciens baptizatur a perfido, respondet eum
discutere debuisse baptistam; procul dubio miserum nec ignorare
permittit non inueniendo unde fidem possit accipere, nisi
spem suam in homine baptizante posuerit.