Contra Litteras Petiliani (3.27)

Et illud quidem primum, id est sancte dantis\',
omnino non impedit inquisitionem meam qua ille uehementer
urgetur, utrum ita dicam: si conscientia dantis attenditur,\'
an uero ita: si conscientia sancte dantis attenditur
quae abluat accipientis, unde igitur abluendus est qui accipit
baptismum, si dantis polluta conscientia est et hoc ille
qui est accepturus ignorat?\' illud autem alterum quod additur
\'sciens\', ut non dicatur: nam qui fidem a perfido
sumpserit,\' sed: gui fidem sciens a perfido sumpserit non
fidem percipit sed reatum,\' fateor, tamquam deesset, me nonnulla
dixisse quorum iacturam facile patior, quoniam magis
moram meae facilitati afferebant quam adiutorium facultati.
quanto enim expeditius, quanto plenius et breuius sic interrogo:
si conscientia sancte dantis attenditur quae abluat accipientis
et qui fidem sciens a perfido sumpserit non fidem
pereipit sed reatum, unde abluitur quem latet non sancte
dantis maculosa conscientia, et unde ueram percipit fidem qui [*]
nesciens baptizatur a perfido? dicatur unde, et ibi omnis causa
baptismi patebit, ibi totum quod quaeritur elucebit, sed si
dicatur, non si tempus maledicendo finiatur.