Contra Duas Epistulas Pelegianorum (1.7)

Non itaque, sicut dicunt nos quidam dicere et iste audet
insuper scribere, \'omnes in peccatum\' uelut inuiti \'carnis suae
necessitate coguntur\', sed si iam in ea aetate sunt, ut propriae
mentis utantur arbitrio, et in peccato sua uoluntate retinentur
et a peccato in peccatum sua uoluntate praecipitantur. neque
enim agit in eis etiam qui suadet et decipit, nisi ut peccatum
uoluntate committant uel ignorantia ueritatis uel delectatione
iniquitatis uel utroque malo et caecitatis et infirmitatis. sed haec
uoluntas, quae libera est in malis, quia delectatur malis, ideo [*] [*]

libera in bonis non est, quia liberata non est. nec potest homo
boni aliquid uelle, nisi adiuuetur ab eo, qui malum non potest
uelle, hoc est gratia dei per Iesum Christum dominum nostrum;
omne enim quod non est ex fide, peccatum est.
ac per hoc bona uoluntas, quae se abstrahit a peccato, fidelis est,
quia iustus ex fide uiuit, ad fidem autem pertinet credere
in Christum et nemo potest credere in eum, hoc est uenire ad
eum, nisi fuerit illi datum. nemo igitur potest habere uoluntatem
iustam, nisi nullis praecedentibus meritis acceperit ueram,
hoc est gratuitam desuper gratiam.