Contra Adimantum (18)

De eo, quod in deuteronomio scriptum est: si aure
audieris uocem domini dei tui, benedictus es in agro
tuo, benedictus es in prato tuo, benedictus fructus
uentris tui et fructus terrae tuae et generationes
iumentorum tuorum et armentum boum tuorum et
grex ouium tuarum; benedictus es in introitu tuo et
egressu. huic capitulo illud dicunt in euangelio esse contrarium:
si quis uult me sequi, abneget semet ipsum
sibi et tollat crucem suam et sequatur me. quid enim
prode est homini, si totum mundum lucretur, animae
autem suae detrimentum patiatur? aut quam dabit
homo commutationem pro anima sua? sed ex illa regula
ostenditur non esse contrarium, qua notum esse iam debet
carnali adhuc populo congruenter carnalia et temporalia [*] [*]

praemia fuisse promissa, sed tamen ab uno deo, cuius est creatura
omnis et superior et inferior. certe enim ipse Adimantus
posuit testimonium de euangelio, ubi dominus ait: nolite
iurare neque per caelum, quia thronus eius est. neque
per terram, quia scabellum est pedum eius. quod
quidem et in ueteribus libris scriptum est: caelum mihi
thronus est, terra scabellum pedum meorum. quid ergo
mirum, si bona throni sui dat spiritaliter sibi seruientibus et
bona scabelli pedum suorum dat carnaliter sibi seruientibus,
cum spiritus superior sit et caro inferior, sicut superiora sunt
caelestia et inferiora terrestria? quamquam illa omnia, id est
ager et pratum et fructus uentris et fructus terrae et iumentorum
et armentum boum et grex ouium possint etiam spiritaliter
intellegi. sed nunc ad rem non pertinet ista tractatio.
si autem in ipso nouo testamento, cuius praemium et hereditas
ad nouum hominem pertinet, tamen et dominus iisdem
ipsis, quos uult esse rerum temporalium contemptores, ut in
euangelio sibi seruiant, promittit multiplicationem earundem
rerum in hoc saeculo dicens. quod accipient in hoc saeculo
centies tantum, in saeculo autem uenturo uitam aeternam,
sicut etiam in uetere scriptura dicitur: fideli homini totus
mundus diuitiarum est. unde exultat apostolus dicens:
quasi nihil habentes et omnia possidentes: si ergo in
nouo testamento praeter aeternam possessionem, quae promittitur
sanctis, huius quoque possessionis, quae transitura
est, multiplicatio non subtrahitur et tanto fit uberior, quanto
contemptius possidetur, quanto magis in uetere testamento
carnalis populi praemia talia esse debuerunt ipso tamen uno [*] [*]
et uero deo gubernatore omnium temporum omnia pro tempore
moderante et administrante ?

Sed ne in solis noui testamenti libris ista arbitrentur
esse contempta, audiant prophetam abicientem talem felicitatem
et ad unum dominum deum confugiendum esse cantantem.
ita enim dicit: de gladio maligno erue me et exime me
de manu filiorum alienorum, quorum os locutum est
uanitatem, et dextera eorum dextera iniquitatis. quorum
filii ipsorum uelut nouellae constabilitae in
iuuentute sua. filiae eorum compositae et ornatae
sicut similitudo templi. cellaria eorum plena et eructantia
ex hoc in hoc. oues eorum fecundae multiplicantes
in exitibus suis: boues eorum crassae. non
est ruina saepis nec exitus neque clamor in plateis
eorum. beatum dixerunt populum, cui haec sunt;
beatus populus, cuius dominus deus eius. adtendant
ergo, quomodo inrideatur ista felicitas in hominibus inpiis
et tota beatitudo in deo solo inconcussa figatur. illi enim
dicunt beatum populum, cui haec sunt: sed beatus populus,
cuius dominus deus ipsius. quod autem etiam illud contrarium
esse putauerunt huic loco ueteris testamenti, quod dominus
ait: omnis, qui confusus fuerit me aut uerba mea in
gente ista adultera et peccatrice, et filius hominis
confundetur illum, cum uenerit in gloria patris sui
et laude sanctorum angelorum suorum, quid pertineat ad
contemptum rerum temporalium non uideo. quod si propterea [*] [*]

pertinet, ne aliquis territus de talium rerum damnis Christum
confiteri aut erubescat aut timeat, quid habent, quod dicant?
cum et nos dicimus ista esse munera dei, ut tamen sint infima
et in conparatione salutaris confessionis non solum amittenda.
sed ultro etiam proicienda, carnalibus tamen haec amantibus
et nondum capientibus promissa caelestia, ne ab idolis et daemonibus
ista peterent, utiliter a domino deo esse pollicita.