Contra Academicos (3.10)

Quaero ergo iam, utrum possit sapiens inueniri. si enim
potest, potest etiam scire sapientiam omnisque inter nos quaestio [*]

dissoluta est. si autem non posse dicis, iam non quaeretur, utrum sapiens
aliquid sciat, sed utrum sapiens quisquam esse possit. quo constituto
iam recedendum erit ab Academicis et tecum ista quaestio,
quantum ualemus, diligenter cauteque uersanda. nam illis placuit
uel potius uisum est et esse posse hominem sapientem et tamen in
hominem scientiam caderenonposse — quareilli sapientem nihil scire
adfirmarunt — tibi autem uidetur scire sapientiam, quod non est utique
nihil scire. simul enim placuit inter nos, quod etiam inter omnes
ueteres interque ipsos Academicos, scire falsa neminem posse; unde
illud iam restat, ut aut contendas nihil esse sapientiam aut talem sapientem
ab Academicis describi, qualem ratio non habet, fatearis
et his omissis consentias, ut quaeramus, utrum possit homini talis
prouenire sapientia, qualem prodit ratio. non enim aliam debemus
aut possumus recte uocare sapientiam.