Contra Academicos (2.26)

Audite ergo, inquam, quid sit, uos. id probabile uel ueri
simile Academici uocant, quod nos ad agendum sine adsensione
potest inuitare. sine adsensione autem dico, ut id quod agimus non [*]

opinemur uerum esse aut non id scire arbitremur, agamus tamen:
ut uerbi causa, utrum hesterna nocte tam liquida ac pura hodie tam
laetus sol exorturus esset, si nos quispiam rogaret. credo, quod nos
id scire negaremus, diceremus tamen ita uideri. talia. inquit Academicus,
mihi uidentur omnia, quae probabilia uel ueri
similia putaui nominanda ; quae tu si alio nomine uis
uocare, nihil pugno. satis enim mihi est te iam bene
accepisse, quid dicam, id est quibus rebus haec
nomina inponam. non enim uocabulorum opificem.
sed rerum inquisitorem decet esse sapientem. satisne
intellexistis, quomodo mihi ludicra illa, quibus uos agitabam, de
manibus excussa sint? — Hic cum ambo sc intellexisse respondissent
uultuque ipso responsionem postularent meam: Quid
putatis, inquam, Ciceronem, cuius haec uerba sunt, inopem fuisse
latinae linguae, ut minus apta rebus, quas sentiebat, nomina
imponeret?