De Fide et Symbolo (6-10)

Sed quoniam uerbum caro factum est et habitauit
in nobis, eadem sapientia, quae de deo genita est,
dignata est etiam in hominibus creari. quo pertinet illud:
dominus creauit me in principio uiarum suarum;
uiarum enim eius principium caput est ecclesiae, quod est
Christus hominem indutus, per quem uiuendi exemplum nobis
daretur, hoc est uia certa, qua perueniremus ad deum. non
enim redire potuimus nisi humilitate, qui superbia lapsi
sumus, sicut dictum est primae nostrae creaturae: gustate,
et eritis tamquam dii. huius igitur humilitatis exemplum,
id est uiae, qua redeundum fuit, ipse reparator noster in se
ipso demonstrare dignatus est, qui non rapinam arbitratus
est esse aequalis deo, sed semet ipsum [*] [*]

Ex quo iam spiritalibus animis patere confido nullam
naturam deo esse posse contrariam. si enim ille est et de
solo deo proprie dici potest hoc uerbum — quod enim uere
est, incommutabiliter manet, quoniam quod mutatur, fuit
aliquid, quod iam non est, et erit, quod nondum est — nihil
habet deus contrarium. si enim quaereretur a nobis, quid sit
albo contrarium, responderemus nigrum; si quaereretur, quid
sit calido contrarium, responderemus frigidum; si quaereretur,
quid sit ueloci contrarium, responderemus tardum, et quaecumque
similia. cum autem quaeritur, quid sit contrarium ei quod
est, recte respondetur: quod non est.

Sed per temporalem, ut dixi, dispensationem quoniam
ad nostram salutem et reparationem operante dei benignitate
ab illa incommutabili dei sapientia natura mutabilis nostra
suscepta est, temporalium rerum salubriter pro nobis gestarum
adiungimus fidem, credentes in eum dei filium, qui natus est
per spiritum sanctum ex uirgine Maria. dono enim dei,
hoc est sancto spiritu concessa nobis est tanta humilitas tanti
dei, ut totum hominem suscipere dignaretur in utero uirginis,
maternum corpus integrum inhabitans, integrum deserens. cui
temporali dispensationi multis modis insidiantur haeretici. sed [*] [*]

Detestandi autem etiam illi sunt, qui dominum nostrum
Iesum Christum matrem Mariam in terris negant habuisse,
cum illa dispensatio utrumque sexum, et masculinum et femininum,
honorauerit et ad curam dei pertinere monstrauerit
non solum quem suscepit, sed illum etiam, per quem suscepit,
uirum gerendo, nascendo de femina. nec nos ad negandam
Christi matrem cogit, quod ab eo dictum est: quid mihi
et tibi est, mulier? nondum uenit hora mea, sed
admonet potius, ut intellegamus secundum deum non eum
habuisse matrem, cuius maiestatis personam parabat ostendere
aquam in uinum uertendo. quod autem crucifixus est, [*] [*]

Nec nobis fidem istam minuat cogitatio muliebrium
uiscerum, ut propterea recusanda uideatur talis domini nostri
generatio, quod eam sordidi sordidam putant, quia et \'stultum
dei sapientius est hominibus et (omnia munda
mundis* uerissime apostolus dicit. debent igitur intueri, qui
hoc putant, solis huius radios, quem certe non tamquam
creaturam dei laudant, sed tamquam deum adorant, per cloacarum
fetores et quaeque horribilia usquequaque diffundi et [*] [*]