De Fide et Symbolo (23)

Et quoniam tria sunt, quibus homo constat: spiritus.
anima et corpus, quae rursus duo dicuntur, quia saepe anima
simul cum spiritu nominatur — pars enim quaedam eiusdem
rationalis, qua carent bestiae, spiritus dicitur — principale
nostrum spiritus est; deinde uita, qua coniungimur corpori,
anima dicitur; postremo ipsum corpus, quoniam uisibile est,
ultimum nostrum est. haec autem omnis creatura ingemescit
et parturit usque nunc; dedit tamen primitias
spiritus, quia credidit deo et bonae iam uoluntatis est. hic
enim spiritus etiam mens uocatur, de quo dicit apostolus:
mente seruio legi dei, qui item alio loco dicit: testis
est enim mihi deus, cui seruio in spiritu meo. anima
uero, cum carnalia bona adhuc adpetit, caro nominatur et
resistit spiritui non natura, sed consuetudine peccatorum.
unde dicitur: mente seruio legi dei, carne autem [*] [*]

legi peccati. quae consuetudo in naturam uersa est secundum
generationem mortalem peccato primi hominis. ideoque
scriptum est: et nos aliquando fuimus natura filii
irae, id est uindictae, per quam factum est, ut seruiamus
legi peccati. est autem animae natura perfecta, cum spiritui
suo subditur et cum sequitur sequentem deum. ideo animalis
homo non percipit quae sunt spiritus dei.
sed non tam cito anima subiugatur spiritui ad bonam operationem,
quam cito spiritus deo ad ueram fidem et bonam
uoluntatem, sed aliquando tardius eius inpetus, quo in carnalia
et temporalia diffluit, refrenatur. sed quoniam et ipsa mundatur,
recipiens stabilitatem naturae suae dominante spiritu,
quod sibi caput est, cuius capitis caput est Christus. non
est desperandum etiam corpus restitui naturae propriae; sed
utique non tam cito quam anima, sicut neque. anima tam
cito quam spiritus, sed tempore oportuno in nouissima tuba,
cum mortui resurgent incorrupti et nos inmutabimur.
et ideo credimus et in carnis resurrectionem, non
tantum quia reparatur anima, quae nunc propter carnales
affectiones caro nominatur, sed haec etiam uisibilis caro, quae [*] [*] [*]
naturaliter est caro, cuius nomen anima non propter naturam,
sed propter affectiones carnales accepit, haec ergo uisibilis
quae proprie dicitur caro sine dubitatione credenda est resurgere.
uidetur enim Paulus apostolus eam tamquam digito
ostendere, cum dicit: oportet corruptibile hoc induere
incorruptionem. cum enim dicit \'hoc\', in eam quasi
digitum intendit. quod autem uisibile est, id potest digito
ostendi, quoniam potest etiam anima corruptibilis dici; nam.
uitiis morum ipsa corrumpitur. et mortale hoc induere
inmortalitatem cum legitur, eadem significatur uisibilis
caro, quia in eam identidem uelut digitus intenditur. potest
enim et anima sicut corruptibilis propter morum uitia, ita
etiam mortalis dici. mors quippe animae est apostatare a
deo: quod primum eius peccatum in paradiso sacris litteris
continetur.