De Fide et Symbolo (16)

Digesta itaque fideique commendata et diuina
generatione domini nostri et humana dispensatione adiungitur
confessioni nostrae ad perficiendam fidem, quae nobis de deo
est, spiritus sanctus non minore natura quam pater et filius,
sed, ut ita dicam, consubstantialis et coaeternus, quia ista
trinitas unus est deus: non ut idem sit pater, qui est filius
et spiritus sanctus, sed ut pater sit pater et filius sit filius
et spiritus sanctus sit spiritus sanctus, sed haec trinitas unus
deus, sicut scriptum est: audi, Israhel: dominus deus
tuus deus unus est. tamen si interrogemur de singulis et
dicatur nobis: deus est pater? Respondebimus: deus. si quaeratur,
utrum deus sit filius, hoc respondebimus. nec si fuerit de
spiritu sancto talis interrogatio, aliud eum esse debemus
respondere quam deum, uehementer cauentes sic accipere,
quomodo de hominibus dictum est: dii estis. non enim sunt
naturaliter dii, quicumque sunt facti atque conditi ex patre
per filium dono spiritus sancti. ipsa enim significatur trinitas,
cum apostolus dicit: quoniam ex ipso et per ipsum et
in ipso sunt omnia. quamquam ergo de singulis interrogati
respondeamus deum esse, de quo quaeritur, siue patrem siue
filium siue spiritum sanctum, non tamen tres deos a nobis
coli quisquam existimauerit.