De civitate dei (3.5)

CAPUT V. Non probari quod di adulterium Paridis punierint, quod in Romuli matre non ulti sunt.

Sed utrum potuerit Venus ex concubitu Anchisae Aenean
parere uel Mars ex concubitu filiae Numitoris Romulum
gignere, in medio relinquamus. Nam paene talis quaestio etiam [*] [*] [*]

de scripturis nostris oboritur, qua quaeritur, utrum praeuaricatores
angeli cum filiabus hominum concubuerint, unde
natis gigantibus, hoc est nimium grandibus ac fortibus uiris,
tunc terra conpleta est. Proinde ad utrumque interim modo
nostra disputatio referatur. Si enim uera sunt, quae aput illos
de matre Aeneae et de patre Romuli lectitantur, quo modo
possunt dis adulteria displicere hominum, quae in se ipsis
concorditer ferunt? Si autem falsa sunt, ne sic quidem possunt
irasci ueris adulteriis humanis, qui etiam falsis delectantur
suis. Huc accedit, quoniam, si illud de Marte non creditur,
ut hoc quoque de Venere non credatur, nullo diuini concubitus
obtentu matris Romuli causa defenditur. Fuit autem
sacerdos illa Vestalis, et ideo di magis in Romanos sacrilegum
illud flagitium quam in Troianos Paridis adulterium uindicare
debuerunt. Nam et ipsi Romani antiqui in stupro detectas
Vestae sacerdotes uiuas etiam defodiebant, adulteras autem
feminas, quamuis aliqua damnatione, nulla tamen morte plectebant:
usque adeo grauius quae putabant adyta diuina quam
humana cubilia uindicabant.