Adnotationes in Iob (31-33)

Testamentum feci oculis meis: numquid coepi
sperare uisibilia? ut non cogitem de uirgine: ut subaudiatur
"absit". hinc iam incipit merita ecclesiae commemorare
in his qui perseuerant in fine in tentationibus magnis abundante
iniquitate et refrigescente caritate multorum. et non
cogitabo de uirgine: incorruptione sapientiae uel iustitiae.
et quae est alia pars dei desuper? subauditur: non [*] [*]

cogitabo. aut ita: et quae est nisi illa? si incessi cum
inrisoribus: iam bonis qui sunt in ecclesia difficile est non
talibus sociari. uel si festinauit ad dolum pes meus:
hypocrisis. seram et alii fructus meos edant: quomodo
Iudaeis contigit, id est: ea dicere quae alii faciant magis
quam ipsi. sine stirpe sim super terram: ut facile
arescam. ille enim in terra tamquam in petra firmus est, qui
facit quod dicit. si secutum est cor meum mulierem: ut
suam quaereret gloriam in populo dei\' potius quam dei, cui
uni iure debetur. aut si obsedi ianuas eius: insidiose
captaui desideria eius plebis uel timorem, quibus ageretur, ut
mihi potius seruiret quam deo. placeat quoque uxor mea
alteri: fama mea diabolo, cui quando placemus, displicemus
deo; ille enim malis nostris gaudet. et filii mei humilientur:
facta uel imitatores mei. furor enim animae meae est
indomitus commaculare uiri uxorem: mihi eam uindicando.
quodsi et despexi iudicium famuli mei aut
ancillae, cum iudicarentur apud me: secundum quod
dictum est: saecularia igitur iudicia si habueritis.
famulos autem dixit laicos adhuc saecularibus deditos. quodsi
et uisitationem, quod responsum dabo? in tribulatione
quam conscientiam habeo, quia ista despexi? nonne
sicut ego conceptus sum in utero et illi? eadem in
sacramentis enim omnibus praedicantur, eadem credunt. et
fuimus similiter in uentre. non enim ille aliter renuntiat
quam ille, qui plene seruiturus est deo. et de uentre [*] [*] [*] [*]
matris meae dux eis fui: ab initio enim sui haec operatur
ecclesia. aut si despexi nudum pereuntem et non operui:
si non fide remissionis peccatorum tamquam tunicam non
habentem uelaui a nuditate foeditatis, id est peccati, pereuntem;
iam enim desperat multitudine peccatorum. et hinc est:
et quorum tecta sunt peccata. infirmorum si non
benedixerunt mihi humeri: spe inmortalitatis tamquam
pallio desuper cooperti. ne autem post fidem remissionis
peccatorum sufficere putarent praeteritarum poenarum metu
carere et inciperent sperare temporalia, bene adiecit: de
tonsura ouium mearum calefacti sunt, quod a frigore
spei ten-enae illorum uindicati sunt consideratione, si carnalia
per renuntiationem posuerunt exemplo gregis detonsarum. si
leuaui super pupillum manum meam: qui non inueniendo
patrem poterat creaturam uel hominem sequi. fidens. quia
mihi est adiutorium multum: uolens eis dominari. discedat
humerus meus a iugulo meo: quod his contingit,
qui se ab ecclesia separant, dum uolunt populis dominari, ut
praecisionem praecisionis patiantur. per humerum autem aut
brachium significantur actiones. timor enim continuit me:
ne leuaret manum super pupillum. et a pondere eius non
sustinebo: si hoc uelim ut pupillum opprimam. posui
aurum robur meum: numquid praesumpsi de doctrina aut
sapientia dei? quodsi et in lapide pretioso fidebam:
quasi de operibus meis. si et laetatus sum, cum esset
mihi census multus: quasi de meo, ut qui gloriatur, [*] [*]
in domino glorietur. si et in innumerabilibus posui
animam meam — subaudiendum ad omnia: discedat ab
humero meo brachium meum —: quod amarer a multis. et
deceptum est clam cor meum. ordo: si et in innumerabilibus
posui animam meam, et deceptum est clam
cor meum: si consensi tali cogitationi, ut in me praesumerem.
quodsi et osculatus sum manum meam ponens
ad os meum: gauisus sum tamquam de operibus meis.
quodsi et gauisus sum super ruina inimici mei:
ecclesiae, ut sunt persecutores ecclesiae. audiat auris mea
maledictionem meam: perducatur ad sensum meum.
opprobrio sim in meo populo diffamatus: plebi
sanctorum, ut separetur tamquam inlusus. quodsi saepe
dixerunt ancillae meae: adulatores. quis det nobis ut
carnibus eius satiemur? cum satis bonus essem: ut
imitarentur felicitatem carnalem in me. non tamen haec gessi;
ne dicerent enim haec, non me praebebam in talibus bonum.
foris non manebat hospes: recipiebam peregrinum in
saeculo. quodsi et sponte peccans -abscondi peccatum
meum: uoluntarie enim peccantibus nobis, postquam
accepimus scientiam ueritatis. aut si dimisi infirmum
sinu uacuo exire ianuam meam: ut ideo exierit ianuam, quia
sinu uacuo fuit. quis mihi tribuat auditorem? quis mihi
praestet, ut audiar? manum domini si non timui, qua.
scripsit: si non dimiseritis, nec pater uester dimittet
uobis. conscriptionem si quam habeo. ordo: [*] [*] [*]
conscriptionem si quam habeo, et si non disrupi eam super
humeros meos, et coronatus publice legam super
humeros meos leuans: et coronatus publice legam, id est
aduersus faciem meam statuam te ante faciem tuam,
quia populi corona confundar, quia non feci mandatum
domini, quod me fecisse iam dixeram, negando primo me
habere conscriptionem, quae postea mihi obicitur. si super
me umquam terra gemuit: stipendiarii ecclesiae, quod
malus sum. aut sulci eius plorauerunt simul: quo
semina recipiuntur et unde fructus dantur; quia et malus
sum et mala semina seminabam, ideo simul. aut si et
uirtutem eius comedi solus sine pretio: ipsa misericordia,
qua participat catechizanti qui catechizatur; hoc est solus,
non retribuens ei qui daret. aut si animam domini terrae
decipiens contristaui: non me dignum exhibens passioni
eius qui pro me animam fudit. nolite constristare spiritum
sanctum in uos. pro tritico germinet mihi urtica: pro
spiritalibus doctoribus magistri prurientium auditu per confricationes
hominum mente corruptorum et a ueritate destitutorum.
et pro hordeo spina: pro carnalibus oboedientibus
peccatores et resistentes. erat enim Iob in conspectu suo
iustus: in conscientia sua.

Verba Eliu Buzitis. deus abiecit eum et non uir:
ut hanc dicam causam, cur tacuerint. et sermonibus uestris
non respondebo ei: ego enim talia dicam, ut mihi [*] [*]

quemadmodum nobis respondere non possit. quia ergo expectaui
et non sunt locuti: quasi ad Iob conuersus dicit. uenter
meus sicut uter musto plenus: commendat hunc scriptura,
quia in prophetia locuturus sit. et ueluti follis aerarii
disruptus: ad duritiam soluendam de ui loquor; inde et
iratus dicitur. non enim opus esset, ut ego loquerer, si uos
ei responderitis. alioquin et me tineae edent: aut sicut
uos aut sicut omnes qui mirantur personas.

Mundum est cor meum in uerbis: non duplex.
spiritus diuinus qui fecit me: subaudis "est", ut sit:
spiritus diuinus est qui fecit me. quomodo ergo dicis:
iustus sum, et non exaudiuit me? quasi aduersario
dixerit Iob. semel enim loquitur dominus: quasi uocationem
omnium iustorum semel fecit dominus et temporaliter
circa singulos hoc agit diuina prouidentia. per somnium
aut in uisitatione nocturna: aut in ignorantia aut in
tribulatione. aut sicut incidit saeuus timor in homines
cum dormiunt in cubiculis: securi. et corpus eius a
ruina eruat: translate sicut ossa. et pepercit animae
eius a morte: cum eum conuerterit, parcet ei. quia uenturum
est bellum et iterum arguet eum in infirmitate
in cubili: post conuersionem iam probat, ne de se praesumat.
et multitudo ossium eius emarcuit: fiducia de se.
omnemque escam non poterit sumere: consolationem de
temporalibus. et renouabit corpus suum sicut litura in
pariete: mutationem uitae: et hic translate propter aedificium, [*] [*]

id est in societatem. et molliet carnes suas sicut paruuli:
ne sit durus superbia, secundum quod Eliu uidetur, tentatur
lob humilis per innouationem. et intrauit facie hilari
cum professione: paratus ad tentationes. salua animam
meam, ne ueniam in corruptionem: hic tentatio mortis.
uices tres cum uiro: conuersionis, probationis, mortis. sed
eruit animam meam de morte: quia adhuc haec mortis
restat. ut anima mea in lumine collaudet eum: iam
ergo orationes cessabunt, quia nulla erit indigentia.