Expositio Evangelii secundum Lucan (4.17-4.21)

Dixit autem illi diabolus: si filius es dei, dic lapidi [*]
huic ut fiat panis. tria praecipue docemur tela diaboli,
quibus ad conuulnerandam mentem hominis consueuit armari,
gulae unum, aliud iactantiae, ambitionis tertium. inde autem
coepit, unde iam uicit. et ideo inde incipio in Christo uincere, [*]
unde in Adam uictus sum, si tamen mihi Christus, imago
patris, uirtutis exemplum sit. discamus igitur cauere gulam,
cauere luxuriam, quia telum est diaboli. laqueus tenditur. cum
mensa regalis conuiuii praeparatur, quae constantiam saepe
mentis inclinat. non solum enim cum audimus uerba diaboli,
sed etiam cum uidemus eius copias, laqueum uitare debemus.
didicisti igitur diaboli telum: sume scutum fidei. loricam [*]
abstinentiae.

sed quid sibi uult talis sermonis exorsus: ei
filius dei es, nisi quia cognouerat dei filium esse uenturum?
sed uenisse per hanc infirmitatem corporis non putabat. aliud
explorantis, aliud temtantis est et deo se profitetur credere
et homini conatur inludere.

sed uide arma Christi, quibus
tibi, non sibi uicit. nam qui maiestate sua lapides in panem
posse conuerti naturae alterius transfusione monstrauit docet [*]
nihil tibi pro diaboli arbitrio nec declarandae uirtutis contemplatione
faciendum. simul in ipsa temtatione artificem diaboli
disce uersutiam. sic temtat ut exploret, sic explorat ut temtet.
contra dominus sic fallit, ut uincat, sic adhuc uincit, ut fallat.
nam si conuertisset naturam, prodiderat creatorem. medie
ergo respondit dicens: scriptum est quia non in pane
4,4 [*] [*]

uides quo [*] genere
utatur armorum, quo hominem ab spiritalis nequitiae
incursione defendat aduersus incitamenta gulae saeptum atque
munitum. non enim quasi deus utitur potestate - quid enim
mihi proderat? - sed quasi homo conmune sibi arcessit
auxilium, ut diuinae pabulo lectionis intentus famem corporis
neclegat, alimentum uerbi caelestis adquirat. huic intentus
Moyses panem non desiderauit, huic intentus Helias famem [*]
prolixioris non sensit ieiunii. non enim potest qui uerbum
sequitur panem desiderare terrenum, cum panis substantiam
caelestis accipiat - humanis enim diuina praestare non dubium
est et corporalibus spiritalia - et ideo qui uitam ueram desiderat
illum panem expectat, qui per insensibilem substantiam
humana corda confirmat. simul cum dicit: non in pane
solo uiuit homo ostendit hominem esse temtatum, hoc est
susceptionem nostram, non suam diuinitatem.

Sequitur iactantiae telum, quo procliue delinquitur, quia [*]
dum homines gloriam uirtutis suae iactare desiderant, de [*]
loco meritorum suorum et statione decedunt. et duxit inquit
illum in Hierusalem et statuit eum supra pinnam
templi.