Expositio Evangelii secundum Lucan (4.12-4.16)

sed non potuit melius conteri
laqueus, nisi praedam aliquam diabolo demonstrasset, ut dum
ille festinat ad praedam, suis laqueis ligaretur, ut ego possem [*]
dicere: laqueos parauerunt pedibus meis, et ipsi inciderunt
t in eos. quae potuit esse praeda nisi corpus? oportuit
igitur hanc fraudem diabolo fieri, ut susciperet corpus dominus
Iesus et corpus hoc corruptibile, corpus infirmum, ut crucifigeretur
ex infirmitate. si enim fuisset spiritale corpus, non
dixisset: spiritus promtus, caro autem infirma. audi
igitur utramque uocem et carnis infirmae et spiritus promti.
pater, si possibile est, transeat hic calix a me: haec [*]
carnis est uox. sed non quod ego uolo, sed quod tu uis:
habes deuotionem spiritus et uigorem. quid repudias dignationem
domini? dignationis est quod suscepit corpus meum,
dignationis est quod suscepit iniurias meas, suscepit infirmitates
meas, quas utique natura dei sentire non potuit, cum
etiam natura hominis contemnere didicerit uel sustinere ac [*] [*] [*] [*]

uidete quibus itineribus reducamur. nunc in deserto Christus
est, agit hominem, instruit, informat, exercet, unguit oleo spiritali.
tali; ubi uidit robustiorem, per sata et fructuosa transducit,
quando querebantur Iudaei quod discipuli eius sabbato de
segete spicas uellerent - iam enim apostolos suos in agro
culto et fructuoso opere collocauerat - postea in paradiso [*]
constituit tempore passionis; sic enim habes: haec cum
dixisset Iesus, cum discipulis suis transiuit trans
torrentem cedri, ubi erat hortus, in quem introiuit
ipse cum discipulis suis. agro enim fecundo hortum esse
potiorem docet propheta in Canticis canticorum dicens: hortus
clausus soror mea sponsa, hortus clausus, fons
signatus; emissiones tuae paradisus. illa est enim
animae pura et inmaculata uirginitas, quae nullo terrore poenarum,
nullis a fide saecularis uoluptatis inlecebris, nullo uitae[*]
amore transducitur. denique uirtute domini hominem esse reuocatum
prae ceteris hic euangelista testatur, qui solus inducit
dominum dicentem latroni: amen dico tibi, hodie mecum
eris in paradiso.

plenus igitur Jesus spiritu sancto agitur
in desertum consilio, ut diabolum prouocaret - nam nisi ille
certasset, non mihi iste uicisset - mysterio, ut illum Adam de
exilio liberaret, exemplo, ut ostenderet nobis diabolum ad [*] [*]

Quadraginta autem dies: mysticum numerum recognoecis. [*]
tot enim diebus aquas abyssi effusas esse meministi et tot
ieiunio dierum sanctificato propheta refusam caeli serenioris
esse clementiam; tot ieiunio dierum sanctus Moyses perceptionem
legis emeruit; tot annos in heremo constituti patres [*]
panem angelorum et caelestis alimoniae gratiam consecuti sunt
nec antequam mystici numeri tempus explerent, terram repromissionis
intrare meruerunt; tot ieiunio dierum domini nobis
in euangelium patescit ingressus. unde si quis euangelii gloriam
fructumque resurrectionis optat adipisci, mystici ieiunii
praeuaricator esse non debet, quod et in lege Moyses et in
euangelio suo Christus utriusque testamenti auctoritate [*] praescripsit
fidele uirtutis esse certamen.

quid uero sibi uult
quod euangelista dominum esurisse signauit, cum de Moysi
atque Heliae ieiunio nihil tale uideamus expressum? numquid
hominum patientia deo fortior est? sed qui XL diebus esurire
non potuit ostendit non cibum esurisse se corporis, sed salutem,
simul ut aduersarium lacesseret iam timentem, qui XL fuerat
dierum ieiunio uulneratus. et ideo famis domini pia fraus est,
ut in quo diabolus maiora metuens iam cauebat, famis specie
lactatus temtaret ut hominem, ne inpediretur triumphus. simul [*]
illud disce mysterium sancti spiritus. opus hoc unum fuisse
iudicium, ut temtandum se diabolo Christus offerret. [*] [*] [*]