De Tobia (61-65)

Habet ergo iustus quod faeneret, habet et argentum quod
faeneret: sermones suos faenerat. hoc est iusti argentum;
eloquia enim domini eloquia casta, argentum igne
examinatum, probatum terrae, purgatum septuplo. hoc
faenerat qui legem accipit, qui legem meditatur, qui legem [*]
exercet: hoc faenerauit Petrus, hoc faenerauit Paulus. quibus dicitur,
ut ad uiros nationum pergerent, Petro ad Cornelium
centurionem, cui dicitur: surge et uade nihil dubitans,
quoniam ego misi illos. et surrexit et iuit. et infra dixit:
numquid aquam uetare possumus, ne baptizentur hi
qui spiritum sanctum acceperunt? iussitque eos baptizari,
hoc est: faenerabis gentibus, ut peccata dimittas,
debita auferas, tu autem non mutuaberis; mutuatur enim [*] [*]

dicitur populo patrum:
si custodieris mandata, benedictus eris et faenerabis gentibus
uerbum. denique non de pecunia dici significant sequentia:
princeps eris gentibus multis: tibi autem nemo dominabitur.
constituat te dominus deus tuus in caput [*]
et non in caudam, et eris tunc supra et non subter,
si exaudieritis uocem domini dei uestri. et sequitur:
si autem non audieritis, maledictus tu in ciuitate et
maledictus tu in agro. et infra: maledicta progenies
uentris tui. non pecunia utique benedictum facit, sed cognitio
dei, praedicatio uerbi, si gratiam domini faeneremus, si indigentibus
eloquia domini conferamus, si obseruemus mandata
caelestia. et contra maledictum non facit, si desit pecunia
quae faeneretur; sed si desit studium, si desit obseruatio [*]
caelestium statutorum, maledictus eris.

ubi coepit populus Iudaeorum non
custodire legem, coeperunt aduenae, hoc est ex populo nati.. [*]
onum. qui in esum dominum crediderunt, interpretationem
scripturarum illi uetusto populo faenerare. faenerauit Timotheus
patre Graeco ortus uerbum Iudaeis, cum sacerdotium
recepisset, faeneramus hodieque sacerdotes in ecclesia uerbum
Iudaeis, qui de synagoga ad ecclesiam transierunt, faeneramus
et nouam et uetustam pecuniam. etenim quam habuerunt iam
non habent, oculos habent et non uident. aures habent et [*]
non audiunt. pecuniam habent et non habent, quia usum
eius ignorant, pretium eius nesciunt, figuram eius et formam
non cognouerunt. nam si cognouissent, numquam auctorem
eius pecuniae denegassent dicentes: nolumus hunc regnare
super nos. qui quidem accepto regno rediens iussit uocari
seruos suos, quibus dedit pecuniam et eos qui faenerassent
pecuniam praedicauit, ei autem qui pecuniam tenuit otiosam
domini sui respondit: sciebas quod ego austerus homo
sum: tollo quod non posui et meto quod non [*] seminaui.
et quare non dedisti pecuniam meam ad mensam?
et ego ueniens cum usuris utique exegissem
illam. [*] [*]

Audistis quae pecunia boni faeneratoris sit, quae pecunia
bonas adquirat usuras, quae pecunia non infamet faeneratorem,
non opprimat debitorem, quam pecuniam aerugo non possit
obducere, non penetrare tinea, quae pecunia non de terreno
thensauro sit, sed aeterno, quae pecunia diuitem faciat accipientem
nec aliquid imminuat faeneranti. haec pecunia usuram [*]
habet, ut non centesimam eius quod dederis portionem, sed
centuplum ferat fructum. expande igitur sinum mentis, ut
huius pecuniae numeratam tibi suscipias quantitatem: intende
cordis optutum, ut agnoscas pecuniae huius imaginem et
inscriptionem. certe hanc pecuniam excute, tabulam supra
mensam animae tuae, quae stabilis uirtutibus sit, quadratam
constitue, conde in thensauro pectoris tui de quo doctus
scriba depromit noua et uetera. uides qualis haec pecunia
sit, quemadmodum creditorem debitoremque inuisa in se [*]
coniungat nomina. qui inuehebar in faeneratores, iam prouoco
debitorem. huius ergo faeneratores pecuniae uos esse desidero,
ut ad uos qui mutuum sumant sponte festinent, per quam
non nummum, sed regnum possitis adquirere, per quam non
maledicta quaeratis, sed benedictionis gratiam.