De Tobia (58-60)

sed cum per Ezechiel
prophetam ipse dominus dicat iustum esse qui pignus reddidit,
iniustum qui tenuit, utique non speciale aliquod, sed
generaliter omne pignus suadet esse reddendum. cum dicat [*]
Iob: conscriptionem quam habui aduersus aliquem
iuramento conceptam, inponens coronam legebam,
et si non scindens eam reddidi nihil accipiens a
debitore. cum dominus nihil ab his quibus mutuum dederimus
sperandum esse praecipiat, quod recipere debeamus,
quomodo pignus secundum legem putant esse retinendum?

quid ergo faeneret
dic mihi, sancte Dauid! contra me protuli testimonium, nisi
mihi subuenis. Petrus dicebat: argentum et aurum non
habeo: numquid non erat iustus? tu mihi ergo expone
quid faeneret. dixisti enim: beatus uir qui miseretur
et commodat, disponet sermones suos in iudicio.
inueni quid faenerat iustus. Petrus quoque me doceat et ipse
quid faeneret, qui dixit inopi adtendenti ad se et ad Iohannem:
argentum et aurum non habeo. nihil ergo dabis [*] pauperi,
apostole? das tamen et plus das quam alii, das inopi
quod alii donare non possunt, das inopi post quod egere non
possit, das inopi quod etiam diuites accipere concupiscunt,
das inopi quod hi qui istud argentum et aurum habent conferre
non nouerint, quia auaritia eos inpedit, das inopi, qui
eum diuitibus facias ditiorem. incitasti animum meum, concupisco
hoc donum tuum. dicito. rogo, quid des. noli me [*]
diu suspensum reddere; cupio petere si cito soluas. sed
soluisti cito: non distulisti inopem, non despexisti precem [*] [*]