De Noe (96-100)

tertium est quod in eo fratrem dixit, non quo [*]
dignus pietatis nomine parricida sit, sed quo magis pietatis
grauetur uocabulo atque inde fiat sceleris incrementum, quo
iustior sit uindicta caelestis. ergo dominus deus noster ultionem
promittit, ut uel sic frangatur metu qui pietatis est oblitus
et sciat quod etiamsi homines effugiat homicida, dei tamen
iudicium non possit euadere, sed maiori et aeterno supplicio
reseruetur.

altiore autem sensu hoc intellegimus, non solum [*]
ab extraneorum insidiis, uerum etiam a nostris, hoc est a
domesticis nobis cogitationibus cauendum, deinde obseruandum
nobis non solum a malitia mentis, uerum etiam ab ipsis [*] [*] [*]

Qui effuderit inquit sanguinem hominis pro sanguine
hominis eius effundetur. non errauit elocutio,
sed enphasis facta uerborum est, eo quod is qui effuderit sanguinem
hominis ipse quasi sanguis effundetur, quod spem
ei posteritatis eripiat, quia sicut sanguis fusus in terram hac
atque illac spargitur ita impiorum anima corporeae fragilitatis
more soluatur, quia et de anima dictum est mortem eius esse [*]
corruptionem, eo quod gratiae caelestis munere defrudetur et
uelut conlisa malitiae scopulis salubritatis suae corpus imminuat.

mouet etiam plerosque quod dixerit: ad imaginem
dei feci hominem et non dixerit: ad imaginem meam,
cum ipse sit deus. sed intellege et patrem esse et filium esse.
et licet per filium omnia facta sunt, tamen legimus quia pater
fecerit omnia et fecerit per filium, sicut scriptum est: omnia [*]
in sapientia fecisti. siue ergo pater dicit, ad imaginem
uerbi fecit, siue filius dicit, ad imaginem dei patris fecit. et
ideo familiarem quandam et domesticam deo demonstrat hominis
esse naturam, id est rationabilis hominis, secundum quod
ad imaginem dei creati sumus, eaque causa inultum non esse
apud deum quod in domesticum sibi animal uideat crudeliter
et inpie esse commissum.

causa ergo addita uindictae facit, [*] [*]