De Noe (117-119)

sensus autem altior
hoc habet, quia insipiens praesentia tantummodo uidet, quae
in oculis sunt, futura non respicit, praeterita non cogitat,
sapiens autem et praeterita recordatur et futura considerat[*]
omnis ergo mens sapiens retrorsum ambulat, hoc eat praeterita
spectat nec naturae quodam usu impeditur: nihil uacuum,
nihil nudum suorum patitur esse gestorum. operit quae aliter
gesta sunt amictu quodam et gratia uel praesentis operis uel
futuri, ut nihil indecorum praetereat, nihil inornatum relinquat.
unde et apostolus superiora obliuiscebatur, priora appetebat,
sed obliuiscebatur, ut absconderet persecutionis errores, ut
tegeret superiora delicta bonisque operibus obumbraret. beati
enim et illi quorum tecta peccata sunt, id est si tegantur
bonis factis et operiantur uirtutum sequentibus disciplinis.

Et sobrius inquit factus est Noe a uino. manifestum [*]
est ex ebrietate intercedente somno sobrios fieri homines,
mens autem sobria est, quando et praeterita et futura cognoscit.
sobria ergo erat mens iusti et quando ebria putabatur;
est enim praeclarum poculum inebrians iustos. ille
autem uere inebriatus erat qui ridebat patrem. quia enim
neque praeteritam generationis gratiam neque praesentem reuerentiam
patris neque futuram poenam paternae iniuriae considerabat,
uere ebrius erat et quod putabat uidere se non [*]
uidebat. erat in illo profunda caecitas qui patrem uidere non
poterat. nam si uidisset patrem, non utique risisset; neque
enim ridendus, sed uerendus est pater. multo autem
amplius mentem iusti insipiens uidere non poterat. quomodo [*] [*]

\' quaero etiam qua ratione, cum ante medium dixerit inter filios
Cham, nunc iuniorem constituat. sic enim scriptum est:
cognouit Noe omnia quae fecit ei filius iunior.
numquid ante scriptura in ordine generationis en-auit? non utique.
quid ergo? contraria nunc scripta sunt? non arbitror. [*]
quomodo igitur soluitur, nisi iuniorem non aetate, non tempore
accipias, sed rudem sensus et in quadam intellectus
infantia constitutum, qui doctrinam prouectioris aetatis non
hauserit nec perceperit senile consilium? cani enim quidam
sunt sensus hominum. et ideo inquit: quom ueneris ad
seniorum concilium, claude os tuum, ut habet alibi
sententia: discendum enim tibi prius est quam
loquendum. aures ergo paratas habe, ut aliquid de [*] sapientium
consiliis consequaris. lingua reprimenda est, auditio praeparanda.