Pro Q. Ligario (6-8)

nullum igitur habes, Caesar, adhuc in Q. Ligario signum alienae a te voluntatis; cuius ego causam animadverte, quaeso, qua fide defendam: prodo meam. O clementiam admirabilem atque omnium laude, praedicatione, litteris monumentisque decorandam! M. Cicero[*] apud te defendit alium in ea voluntate non fuisse in qua se ipsum confitetur fuisse, nec tuas tacitas[*] cogitationes extimescit nec quid tibi de alio audienti de se[*] occurrat reformidat.

suscepto bello, Caesar, gesto etiam[*] ex parte magna, nulla vi coactus, iudicio ac voluntate[*] ad ea arma profectus sum quae erant sumpta contra te. apud quem igitur hoc dico? nempe apud eum qui, cum hoc sciret, tamen me, ante quam vidit, rei publicae reddidit; qui ad me ex Aegypto litteras misit ut essem idem qui fuissem; qui me[*], cum ipse imperator in toto imperio populi Romani[*] unus esset, esse alterum passus est; a quo hoc ipso C. Pansa mihi hunc[*] nuntium perferente concessos fascis laureatos tenui quoad tenendos putavi; qui mihi tum denique salutem se putavit dare[*], si eam nullis spoliatam ornamentis dedisset.

vide, quaeso, Tubero, ut, qui de meo facto non dubitem, de Ligari audeam dicere[*][*]. atque haec propterea de me dixi ut mihi Tubero, cum de se eadem dicerem, ignosceret; cuius ego industriae gloriaeque faveo vel propter propinquam cognationem, vel quod eius ingenio studiisque delector, vel quod laudem adulescentis propinqui existimo etiam ad meum aliquem fructum redundare.