Pro P. Sulla (51-55)

at accusat C. [*] Corneli filius et id aeque[*] valere debet ac si pater indicaret. O patrem Cornelium sapientem qui, quod praemi solet esse in indicio[*], reliquerit, quod turpitudinis in confessione, id per accusationem fili susceperit! sed quid est tandem quod indicat[*] per istum puerum Cornelius? si vetera[*], mihi ignota, cum Hortensio communicata, respondit[*] Hortensius; sin, ut ais, illum conatum[*] Autroni et Catilinae, cum in campo consularibus comitiis, quae a me habita sunt, caedem facere voluerunt, Autronium tum in campo vidimus —sed[*] quid dixi vidisse nos? ego vidi; vos enim tum, iudices, nihil laborabatis neque suspicabamini, ego tectus praesidio firmo amicorum Catilinae tum et[*] Autroni copias et conatum repressi.

num quis est igitur qui tum dicat in campum aspirasse Sullam? atqui, si tum se cum[*] Catilina societate sceleris coniunxerat, cur ab eo discedebat, cur cum Autronio non erat, cur in[*] pari causa non paria signa criminis reperiuntur? sed quoniam Cornelius ipse etiam nunc de indicando dubitat, et[*], ut dicitis, informat ad hoc[*] adumbratum indicium filium[*], quid tandem de illa nocte dicit, cum inter falcarios ad M. Laecam[*] nocte ea quae consecuta est posterum diem Nonarum Novembrium[*] me consule Catilinae denuntiatione convenit? quae nox omnium temporum coniurationis acerrima fuit atque acerbissima. tum Catilinae dies exeundi, tum ceteris manendi condicio, tum discriptio[*] totam per urbem caedis atque incendiorum constituta est; tum[*] tuus pater, Corneli, id quod tandem aliquando confitetur, illam sibi officiosam provinciam depoposcit ut, cum prima luce consulem salutatum veniret, intromissus et meo[*] more et iure amicitiae me in meo lectulo[*] trucidaret.

hoc tempore, cum arderet acerrime coniuratio, cum Catilina egrederetur ad exercitum, Lentulus in urbe relinqueretur, Cassius incendiis, Cethegus caedi praeponeretur, Autronio ut occuparet Etruriam praescriberetur, cum omnia ornarentur[*], instruerentur[*], pararentur, ubi fuit Sulla, Corneli? num Romae? immo longe afuit[*]. num in[*] eis[*] regionibus[*] quo se Catilina inferebat[*]? multo etiam longius. num in agro Camerti, Piceno, Gallico, quas in[*] oras maxime quasi morbus quidam illius furoris pervaserat? nihil vero minus. fuit enim, ut iam ante dixi, Neapoli, fuit in ea parte Italiae quae maxime ista[*] suspicione caruit.

quid ergo indicat aut quid adfert aut ipse Cornelius aut vos qui haec ab illo[*] mandata defertis? gladiatores emptos esse Fausti simulatione ad caedem ac tumultum? 'ita prorsus; interpositi sunt gladiatores.' quos testamento patris deberi videmus[*]. 'adrepta est familia.' quae si esset praetermissa, posset alia familia Fausti munus praebere[*]. Vtinam quidem haec ipsa non modo iniquorum invidiae[*] sed aequorum exspectationi satis facere posset! 'properatum [*] vehementer est[*], cum longe tempus muneris abesset.' quasi vero tempus dandi muneris non valde appropinquaret. 'nec opinante Fausto, cum is neque sciret neque vellet, familia est comparata.'

at litterae sunt Fausti,per quas ille precibus a P. Sulla petit ut emat gladiatores et ut hos ipsos emat, neque solum ad Sullam missae sed ad L. Caesarem, Q. Pompeium, C. Memmium, quorum de sententia tota res gesta est. 'at praefuit familiae Cornelius[*], libertus eius [*].' iam si in paranda familia nulla suspicio est, quis[*] praefuerit[*] nihil ad rem pertinet; sed[*] tamen munere servili[*] obtulit se ad ferramenta prospicienda, praefuit vero numquam, eaque res omni tempore[*] per bellum [*], Fausti libertum, administrata est.