In L. Catilinam (4.13)

Nisi vero cuipiam Caesar, vir fortissimus et amantissimus rei publicae, crudelior nudius tertius visus est, cum sororis suae, feminae lectissimae[*], virum praesentem et audientem vita privandum esse dixit, cum avum suum[*] iussu consulis interfectum filiumque eius impuberem legatum a patre missum in carcere necatum[*] esse dixit. quorum quod simile factum, quod initum delendae rei publicae consilium? largitionis voluntas tum in re publica versata est et partium quaedam contentio. atque illo[*] tempore huius avus Lentuli, vir clarissimus[*], armatus Gracchum est persecutus. ille etiam grave tum volnus accepit, ne quid de summa rei publicae[*] minueretur[*]; hic ad evertenda fundamenta rei publicae[*] Gallos arcessit, servitia concitat, Catilinam vocat, attribuit nos trucidandos Cethego et ceteros civis interficiendos Gabinio, urbem inflammandam Cassio[*], totam Italiam vastandam diripiendamque Catilinae. vereamini minus[*] censeo ne in hoc scelere tam immani ac nefando aliquid severius[*] statuisse videamini: multo magis est verendum ne remissione poenae crudeles in patriam quam ne severitate animadversionis nimis vehementes in acerbissimos hostis fuisse videamur.