Ἀπολογία ὑπὲρ Λυκόφρονος (9-13)

ἔπειτα οἱ μὲν ἐπειδὰν πρότερον[*] λόγον λάβωσιν, οὐ μόνον ἃ ἔχουσιν αὐτοὶ δίκαια περὶ τοῦ πράγματος λέγουσιν, ἀλλὰ συσκευάσαντες λοιδορίας ψευδεῖς κατὰ τῶν κρινομένων ἐξιστᾶσιν τῆς ἀπολογίας· ὥστε συμβαίνειν αὐτοῖς δυοῖν τὸ ἕτερον, ἢ περὶ τῶν ἔξωθεν διαβολῶν [*] ἀπολογουμένοις[*] τῆς περὶ τοῦ πράγματος ἀπολογίας ἀπολελεῖφθαι,[*] ἢ μὴ μεμνημένοις[*] τῶν[*] προκατηγορηθέντων, οἴησιν[*] καταλείπειν παρὰ τοῖς δικασταῖς ὅτι ἀληθῆ ἐστιν τὰ εἰρημένα.

πρὸς δὲ τούτοις τούς τε μέλλοντας βοηθεῖν τοῖς φεύγουσι[*] προδιαβάλλουσι καὶ αὐτοῦ τοῦ κρινομένου τὴν ἀπολογίαν διαστρέφουσιν·[*] οἷον καὶ Ἀρίστων[*] οὑτοσὶ ἐνεχείρησε[*] ποιῆσαι[*] ἐν τῇ κατηγορίᾳ,[*] ὃς οὐδʼ[*] ἀπολαύειν[*] δίδωσι τῶν ἀναβαινόντων ὑπὲρ ἐμοῦ καὶ[*] συναπολογησομένων.[*] διὰ τί δʼ οὗτοι μὴ ἀπολογῶνται;[*] πότερʼ οὐ δίκαιόν [*] ἐστι[*] τοῖς κρινομένοις τοὺς οἰκείους καὶ τοὺς φίλους βοηθεῖν; ἢ ἔστιν τι τῶν ἐν τῇ πόλει τούτου δημοτικώτερον, τοῦ τοὺς δυναμένους εἰπεῖν τοῖς ἀδυνάτοις τῶν πολιτῶν κινδυνεύουσι βοηθεῖν;

σὺ δὲ οὐ μόνον περὶ τῶν συνηγόρων τοὺς λόγους πεποίησαι, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀπολογίαν τὴν ἐμὴν διατάττεις· καὶ παραγγέλλεις τοῖς δικασταῖς περὶ ὧν δεῖ αὐτοὺς ἀκούειν καὶ[*] κελεύειν με ἀπολογεῖσθαι, καὶ περὶ ὧν μὴ ἐᾶν λέγειν. καὶ τοῦτο πῶς καλῶς ἔχει, σὲ μὲν ὅπως ἠβούλου τὴν κατηγορίαν ποιήσασθαι, [*] προειδότα δὲ ἃ ἔχω ἐγὼ δίκαια λέγειν πρὸς τὰ παρὰ σοῦ ἐψευσμένα, ὑφαιρεῖσθαί μου τὴν ἀπολογίαν;

καὶ ἐμὲ μὲν αἰτιᾷ ἐν τῇ εἰσαγγελίᾳ καταλύειν τὸν δῆμον παραβαίνοντα τοὺς νόμους, αὐτὸς δʼ ὑπερπηδήςας ἅπαντας[*] τοὺς νόμους[*] εἰσαγγελίαν δέδωκας ὑπὲρ ὧν γραφαὶ πρὸς τοὺς θεςμοθέτας ἐκ τῶν νόμων εἰσίν, ἵνα πρῶτον μὲν ἀκίνδυνος εἰςίῃς εἰς τὸν ἀγῶνα, ἔπειτα ἐξῇ σοι[*] τραγῳδίας[*] γράψαι εἰς τὴν[*] εἰσαγγελίαν οἵαςπερ[*] νῦν γέγραφας, ὅς μʼ[*] αἰτιᾷ ὅτι πολλὰς μὲν[*] γυναῖκας ποιῶ[*] ἀγάμους ἔνδον καταγηράσκειν,[*] πολλὰς δὲ ςυνοικεῖν οἷς[*] [*] οὐ προσήκει παρὰ τοὺς νόμους.

οὐκοῦν[*] ἄλλην μὲν οὐδεμίαν τῶν ἐν τῇ πόλει γυναῖκα ἔχεις εἰπεῖν, ᾗτινι ἐγὼ τούτων αἴτιός εἰμι, περὶ ἧς δὲ νῦν τὴν κατηγορίαν πεποίησαι, πότερα ᾤου[*] προσήκειν συνοικεῖν ἐκδεδομένην Χαρίππῳ, ἑνὶ τῶν πολιτῶν, ἢ ἀνέκδοτον ἔνδον καταγηράσκειν, ἣ εὐθὺς ἐξεδόθη τάλαντον ἀργυρίου προσθέντος αὐτῇ Εὐφήμου, δηλονότι οὐ διὰ πονηρίαν, ἀλλὰ διʼ ἐπιείκειαν;