Ἀπολογία ὑπὲρ Λυκόφρονος (4-8)

ἐγὼ δὲ ἃ καὶ πρὸς τοὺς [*] ἐπιτηδείους καὶ πρὸς τοὺς οἰκείους[*] τοὺς ἐμαυτοῦ εὐθὺς[*] ἥκων ἔλεγον, καὶ νῦν πρὸς ὑμᾶς λέγω,[*] ὅτι, εἰ ἔστιν ταῦτα ἀληθῆ, ὁμολογῶ καὶ τἆλλα πάντα πεποιηκέναι τὰ ἐν τῇ εἰσαγγελίᾳ γεγραμμένα.[*] ὅτι δὲ ψευδῆ[*] ἐστιν, ῥᾴδιον οἶμαι[*] εἶναι ἅπασιν ἰδεῖν.[*] τίς γὰρ οὕτως ἐστὶ τῶν ἐν τῇ πόλει ἀλόγιστος,

ὅςτις ἂν πιστεύσαι τούτοις τοῖς[*] λόγοις; ἀνάγκη γάρ,[*] ὦ ἄνδρες δικασταί, πρῶτον μὲν ὀρεωκόμον καὶ προηγητὴν ἀκολουθεῖν τῷ ζεύγει, ὃ ἦγεν τὴν γυναῖκα, [*] ἔπειτα δὲ παῖδας τοὺς προπέμποντας αὐτὴν ἀκολουθεῖν καὶ Διώξιππον· καὶ γὰρ οὗτος ἠκολούθει διὰ τὸ χήραν ἐκδίδοσθαι αὐτήν.

εἶτʼ ἐγὼ εἰς τοῦτο ἀπονοίας ἦλθον, ὥστε ἄλλων τε τοσούτων ἀνθρώπων συνακολουθούντων καὶ Διωξίππου καὶ Εὐφραίου τοῦ προσγυμναστοῦ[*] αὐτοῦ, οἳ τῶν Ἑλλήνων ὁμολογουμένως ἰσχυρότατοί εἰσιν, οὔτʼ ᾐσχυνόμην τοιούτους λόγους λέγων περὶ γυναικὸς ἐλευθέρας πάντων ἀκουόντων, οὔτʼ[*] ἐδεδίειν μὴ παραχρῆμα ἀπόλωμαι πνιγόμενος;[*] τίς γὰρ ἂν ἠνέσχετο τοιαῦτα περὶ τῆς [*] αὑτοῦ ἀδελφῆς ἀκούων οἷά με οὗτοι αἰτιῶνται εἰρηκέναι καὶ[*] οὐκ ἂν ἀπέκτεινε[*] τὸν λέγοντα;

τὸ δὲ κεφάλαιον[*] ἁπάντων,[*] ὡς[*] καὶ μικρῷ πρότερον[*] εἶπον, εἰς τοῦτο ἀναισθησίας ὁ Χάριππος, ὡς ἔοικεν, ἦλθεν, ὥστε πρότερον μέν, ὥς φασιν, τῆς γυναικὸς προλεγούσης ὅτι συνομωμοκυῖα εἴη πρὸς ἐμέ, πάλιν δὲ ἀκούων ἐμοῦ παρακελευμένου αὐτῇ[*] ὅπως ἐμμείνειεν[*] τοῖς ὅρκοις οἷς ὤμοσεν, ἐλάμβανε τὴν[*] γυναῖκα; καὶ ταῦτα δοκεῖ ἂν ὑμῖν ἢ Ὀρέστης[*] ἐκεῖνος ὁ μαινόμενος ποιῆσαι ἢ Μαργίτης ὁ πάντων ἀβελτερώτατος;

ἀλλʼ οἶμαι, ὦ ἄνδρες δικασταί, πολλὰ [*] πλεονεκτοῦσιν ἐν τοῖς ἀγῶσιν οἱ κατήγοροι τῶν φευγόντων· οἱ μὲν γὰρ διὰ τὸ ἀκίνδυνον αὐτοῖς εἶναι τὸν ἀγῶνα ῥᾳδίως ὅ τι ἂν βούλωνται λέγουσι καὶ καταψεύδονται, οἱ δὲ κρινόμενοι διὰ τὸν φόβον πολλὰ καὶ τῶν πεπραγμένων αὐτοῖς εἰπεῖν ἐπιλανθάνονται.