1
thought, judgement ( τῆς ψυχῆς ἡ γ. Pl. Lg. 672b), ἐκμαθεῖν ψυχήν τε καὶ φρόνημα καὶ γ. S. Ant. 176: acc. abs., γνώμην ἱκανός intelligent, Hdt. 3.4; γ. ἀγαθός, κακός, S. OT 687, Ph. 910; τοιάδε τὴν γ. Id. El. 1021; κατὰ γ. ἴδρις Id. OT 1087 (lyr.); γνώμᾳ διπλόαν θέτο βουλάν Pi. N. 10.89; γνώμῃ μαθεῖν τι S. OC 403; γνώμῃ κυρήσας Id. OT 398; γνώμῃ φρενῶν, opp. ὀργῇ, ib. 524; γνώμης ξύνεσις Th. 1.75; γνώμης μᾶλλον ἐφόδῳ ἢ ἰσχύος Id. 3.11; ταῖς γ. καὶ τοῖς σώμασι σφάλλεσθαι X. Cyr. 1.3.10, cf. Th. 1.70; γνώμῃ, opp. τύχῃ, σωφρονοῦντες Isoc. 3.47; γνώμης ἅπτεσθαι affect the head, of wine or fever, Hp. Acut. 63, Fract. 11; γνώμην ἔχειν understand, S. El. 214 (lyr.), Ar. Ach. 396; πάντων γ. ἴσχειν S. Ph. 837 (lyr.); προσέχειν γνώμην give heed, attend, δεῦρο τὴν γ. προσίσχετε Eup. 37; πρὸς ἕτερον γνώμην ἔχειν Aeschin. 3.192; to be on oneʼs guard, Th. 1.95; δηλοῦν τὴν γ. ἔν τινι to show oneʼs wit in . . , Id. 3.37; ἐν γνώμῃ τι παραστῆσαι D. 4.17; ἀπὸ γνώμης φέρειν ψῆφον δικαίαν with a good conscience, A. Eu. 674; but οὐκ ἀπὸ γ. λέγεις not without judgement, with good sense, S. Tr. 389; ἄτερ γνώμης A. Pr. 456; ἄνευ γ. S. OC 594; γνώμῃ κολάζειν with good reason, X. An. 2.6.10; γνώμῃ τῇ ἀρίστῃ (sc. κρίνειν or δικάζειν) to the best of oneʼs judgement, in the dicasts’ oath, Arist. Rh. 1375a29; ἡ καλουμένη γ. τοῦ ἐπιεικοῦς κρίσις ὀρθή Id. EN 1143a19; so περὶ ὧν ἂν νόμοι μὴ ὦσι, γνώμῃ τῇ δικαιοτάτῃ κρινεῖν D. 20.118; γ. τῇ δ. δικάσειν ὀμωμόκασιν Id. 23.96, cf. 39.40; τῇ δ. γ. Arist. Pol. 1287a26; ὅστις γνώμῃ μὴ καθαρεύει has not a clear conscience, Ar. Ra. 355.