LSJ
Archil. Supp. 2.10, Democr. 234, D. 2.18, X. Mem. 4.5.6, Isoc. 15.221 (pl.), Arist. EN 1145a16, Men. 544, Ev.Matt. 23.25, etc.; βρώσιος Dialex. 1.3.
not to be surpassed or outdone, φιλία X. Cyr. 8.7.15; ἀρετή Isoc. 4.71; φιλοτιμία D. 2.18; εὔνοια Lycurg. 101; ἄνθρωπος ἀ. εἰς πονηρίαν Antiph. 168.5; τάχη Epicur. Ep. 1p.10U. Adv. -τως Arist. Rh. 1370b31, Pyth. Sim. 144.
licentious dancing, D. 2.18 (pl.), Nicopho 25, Chor. in Hermes 17.222 (pl.).
3
ἐν μέρει τινὸς τιθέναι, etc., to put in the class of . . , consider as so and so, εἰ ἐν ἀρετῆς τιθεῖς μέρει τὴν ἀδικίαν Pl. R. 348e; οὐ τίθημʼ ἐν ἀδικήματος μ. D. 23.148; also ἐν τεκμηρίου μ. ποιεῖσθαι τἀδίκημα Id. 44.50; ἐν οὐδενὸς εἶναι μ. to be as no one, Id. 2.18; μήτʼ ἐν ἀνθρώπου μ. μήτʼ ἐν θεοῦ ζῆν Alex. 240.2; ἐν προσθήκης μ. as an appendage, D. 11.8; ἐν ὑπηρέτου καὶ προσθήκης μ. γίγνεσθαι Id. 3.31; ἐν χάριτος μ. Id. 21.165; τοῦτʼ ἐν εὐεργεσίας ἀριθμήσει μ. ib. 166; ἐν ἰδιώτου μ. διαγαγεῖν Isoc. 9.24; ὡς ἐν παιδιᾶς μ. Pl. R. 424d; also εἰς εὐεργεσίας μέρος καταθέσθαι D. 23.17.
7
a sort or kind of . . , ὁ δʼ ἕτερος οἷός ἐστιν οἰκουρὸς μόνον only a kind of watch-dog, Ar. V. 970 ; so with Adj., ἀφόρητος οἷος . . κρυμός of an intolerable kind, Hdt. 4.28 ; θαυμαστὸς οἷος of a wonderful nature, Luc. Zeux. 6 ; οἷος ἔμπειρος πολέμου rather skilled in war, D. 2.18 ; οἷον τετανότριχα rather straight-haired, Pl. Euthphr. 2b ; freq. with Sup., χωρίον οἷον χαλεπώτατον country of a very difficult kind, X. An. 4.8.2, cf. Ar. Eq. 978, Ach. 384, Pl. Ap. 23a ; ἀνὴρ οἷος κράτιστος Arist. EN 1165b27 ; κόλπος οἷος βαθύτατος Ael. NA 14.26 : in some of these passages with Sup. it is possible to take οἷος as relat., supplying δυνατόν, cf. ξύμμαχος ἔσομαι οἷος ἂν δύνωμαι ἄριστος IG 1(2).39.28.
4
παρʼ οὐδὲν εἶναι Id. OT 983, etc.; παρʼ οὐδὲν ἄγειν, θέσθαι, Id. Ant. 35, E. IT 732; διʼ οὐδενὸς ποιεῖσθαι S. OC 584; ἐν οὐδενὸς εἶναι μέρει D. 2.18.
push sideways, ἐς χώρην Hp. Art. 18 ; push aside or away, reject, Ἔρωτα S. Tr. 358 ; δοῦλον λέχος E. Andr. 30, cf. El. 1037 :— Pass., to be set aside, slighted, X. HG 2.3.14 ; παρεῶσθαι καὶ ἐν οὐδενὸς εἶναι μέρει D. 2.18, cf. 23.105 (in both places with v.l. παρεωρᾶσθαι).
love of honour or distinction, ambition, freq. in bad sense in early writers, Pi. Fr. 210, E. IA 527, Ar. Th. 383, Arist. EN 1125b22; κακίστη δαιμόνων Φ. E. Ph. 532; ἄκαιρος Isoc. Ep. 2.9; πλεονεξία καὶ φ. Th. 3.82; with φιλονικία, Pl. Lg. 860e; also in good sense, Isoc. 5.110, X. Mem. 3.3.13, Hier. 7.3, Pl. R. 553c: the object is added in gen., φ. τῶν καλῶν ib. 555a, cf. X. Cyr. 8.1.35; also φ. ἐπὶ τοῖς καλοῖς Pl. Smp. 178d; ὑπὲρ τῶν ὅλων, περί τι, Plb. 1.52.4, 5.71.6; πρὸς τὰ καλά Id. 6.55.4, cf. Pl. Lg. 834b; but φ. πρός τινα ambitious rivalry with him, ἡ πρὸς ἀλλήλους φ. καὶ στάσις Plb. 4.87.7 (but αἱ πρὸς σφᾶς αὐτοὺς φ. is f.l. for φιλονικίαι (ap. Stob.) in Isoc. 3.18); φ. ἐμβάλλειν τινί, ὅπως . . X. Cyr. 8.1.39: freq. with Preps., διὰ φιλοτιμίαν Pl. R. 586c, Isoc. 5.86, etc.; φιλοτιμίας ἕνεκα Lys. 19.56; ὑπὸ φιλοτιμίας Pl. Phdr. 257c, etc.; simply φιλοτιμίᾳ D. 2.18; φ. τινὶ καὶ φιλονεικίᾳ Plu. Herod. 2.856a: pl., jealousies, rivalries, κατʼ ἰδίας φ. Th. 8.89; φιλονικίαι καὶ φ. Pl. R. 548c, etc.; αἱ φ. τῶν συγγραφέων party-feelings, Plb. 3.21.10.