Sacrorum Fastorum Libri XII (2.14-2.18)

Nomen iuleo cui factum nomine, templum
Ornat, erit quum bis fluctibus orta, dies.
Cui dea venandi curae, cui bella placebunt,
Quique peregrinis gentibus hospes erit.
Quique greges pascit, spatium cui grande viarum,
Qui mare, qui terra noxia tela timet.
Thura ferant illi: seu viti poscat ad arcum:
Proxima iordano seu velit ara iugo.
Vnde sed hic poscor cognomen ab hospite sumpsit:
Curque tibi firmat nocte viator iter.
Hauserat imprudens sacer Oedipus ense parentes:
Vocibus impulsus perfida cerua tuis.

Restat vt admoneam: properes ne nupta maritum:
Oblitus hic, nescis? caede parentis erat.

Festa valentino nigro portantur ab orco:
Humida quum Phoebo ter dabit vmbra locum.
Nempe putant manes triuiis errare sepultos:
Qui sapit hac discat nocte manere domi.
A canis et carnis traxerunt nomine nomen:
Et miserum vulgus vana timere iubent.
Ante figurabat (testis sit vt ipsa vetustas)
In volucres cantu Nenia tristis anus.
Esse putant illas, ducentes nocte choreas:
Et media turpes exululare via.
Pars ait e tumulis vmbras exisse: quod olim
Roma parentales deserit ipsa dies.
Hoc quia facta putant, remanent vestigia, mense:
Antiquo plebem sollicitantque metu.
Fictaque posteritas inuentis nomina fecit:
Cum voret infernus corpora nostra canis.
Quicquid erunt: pueros terrent hac voce parentes:
Dum prohibent matrum deseruisse sinus.

Aere sublimi cras garrula pendet hirundo:
Quodque cupit, veris nuntia, tardat iter.

Et tamen exactis quum quartus ab idibus Eos
Respiciet terras: reddideritque diem.
Horridus a Zephyri Boreas depellitur aura:
Mitior et terris quam fuit illa venit.
Attamen hic Zephyrus Chelidonia nomen habebit
Graia quod huic titulum primaque hirundo dedit.