Historia persecutionis Africanae provinciae (1.45-1.48)

Inter haec dum domino
reuelante dormitionis suae proximum cerneret diem, aduocat
quendam Felicem uenerabilem Christianum, procuratorem domus
filii regis, qui Armogastem ut apostolum uenerabatur, dicitque
illi: \'tempus meae resolutionis aduenit; obsecro te
per. fidem quam utrique tenemus, ut sub hac siliquae arbore [*] [*] [*]

Respondit Felix et dicit: \'absit a nobis, confessor
uenerabilis, sed sepeliam te in una basilicarum cum
trinmpho et gratia qua mereris). Cui beatus Armogas: \'non,
sed quod dixi facturus es\'. Ille timens dei hominem contristare,
ueraciter quod iusserat promisit esse facturum. Statim intra
paucissimos dies comes bonae confessionis de hac uita migrauit.
Festinauit Felix sibi delegatum sub arbore fodere sepulchrum.
Qui, cum intexti radices et soliditas aridae telluris moram
faceret et laborem, angebatur, quod tardius sancti membra
corporis humarentur. Tandem abscisis radicibus multo altius
terram cauantes conspiciunt sarcofagum splendidissimi marmoris
praeparatum, qualem forte nullus omnino habuit regum.

(I, 15) Sed nec quendam afchimimum, nomine Masculan,
debeo praeterire. Qui cum multis insidiis premeretur, ut catholicam
amitteret fidem, ipse eum rex postea blandiendo affatibus
saecularibus inuitabat, promittens multis eum diuitiis
cumulandum, si uoluntati eius auditum facilem commodasset.
Qui cum fortis atque inuictus maneret, iubet eum subire sententiam
capitalem, ita tamen callidus occulte praecipiens, ut
si in illa hora uibrantis gladii pertimesceret ictum, magis eum
occideret, ne martyrem gloriosum fecisset; si autem fortem in
confessione conspiceret, a gladio temperaret. Sed ille ut [*]

(I, 16) Nouimus et alium ea tempestate, nomine Saturum.

Qui cum lucidum esset membrum ecclesiae Christi et prauitatem
Arrianorum libertate catholica frequenter argueret —
fuit hic procurator domus Hunirici — conuenitur accusante
Mariuado quodam diacono, quem Huniricus infaustus singulariter
honorabat, ut fieret Saturus Arrianus. Promittuntur
honores et diuitiae multae si faceret, praeparantur supplicia
dira si nollet, hac obtione proposita, ut si regalibus iussis non
oboediret, primo discussione metante amissa domo uel substantia,
distractis omnibus mancipiis ac filiis, uxor eius ipso
praesente camelario in coniugium traderetur.