De Patientia (9)

Ne illa quidem impatientiae species excusatur, [in amissione
nostrorum] cui aliqua doloris patrocinatur adsertio.
praeponendus est enim respectus denuntiationis apostoli,
qui ait: ne contristemini dormitione cuiusquam,
sicut nationes, quae spe carent. et merito. credentes
enim resurrectionem Christi in nostram quoque credimus.
propter quos ille et obiit et resurrexit. ergo cum constet de
resurrectione mortuorum, uacat dolor mortis, uacat et impa*
tientia doloris. cur enim doleas, si perisse non credis? cur
impatienter feras subductum interim quem credis reuersurum?
profectio est quam putas mortem. non est lugendus qui antecedit,
sed plane desiderandus. id quoque desiderium patientia [*] [*]

temperandum. cur enim. immoderate feras. abisse quem mox,
subsequeris? ceterum impatientia in huiusmodi et spei nostrae
male ominatur et fidem praeuaricatur. et Christum laedimus,
cum euocatos quosque ab illo quasi miserandos non aequanimiter
accipimus. cupio, inquit apostolus, recipi iam et
esse cum domino. quanto melius ostendit uotum! Christianorum
ergo uotum, si alios consecutos impatienter dolemus,
ipsi consequi nolumus.