De Pallio (3)

Mutant et bestiae pro veste formam; quamquam et pavo pluma vestis, et quidem de cataclistis, immo omni conchylio pressior

qua colla florent, et omni patagio inauratior qua terga fulgent, et omni syrmate solutior qua caudae iacent, multicolor et discolor et versicolor, nunquam ipsa semper alia, etsi semper ipsa quando alia, totiens denique mutanda quotiens movenda. Nominandus est et serpens, licet pone pavum; na(??) et iste quod sortitus est convertit, corium et aevum. Siquidem ut senium persensit, in angustias stipat, pariterque specum ingrediens et cutem egrediens ab ipso statim limine erasus exuviis ibidem relictis novus explicat; cum squamis et anni recusantur. Hyaena, si observes, sexus annalis est, marem et feminam alternat. Taceo cervum, quod et ipse, aetatis suae arbiter, serpente pastus veneno languescit in iuventutem. Est et

Quadrupes tardigrada, agrestis, humilis, aspera. Testudinem Pacuvianam putas? Non est. Capit et alia bestiola versiculum, de mediocribus oppido, sed nomen grande. Chamaeleontem qui audieris haud ante gnarus, iam timebis aliquid amplius cum leone. At cum offenderis apud vineam ferme sub pampino totum, ridebis illico audaciam egregiam nominis,

quippe nec sucus est corpori, quod minutioribus multo liquet. Chamaeleon pellicula vivit. Capitulum statim a dorso; nam deficit cervix. Itaque durum reflecti, sed circumspectu emissicii ocelli, immo luminis puncta vertiginant. Hebes, fessus, vix a terra suspendit, molitur incessum stupens et promovet, gradum magis demonstrat quam explicat, ieiunus scilicet semper et indefectus; oscitans vescitur, follicans ruminat, de vento cibus. Tamen et chamaeleon mutare totus, nec aliud, valet. Nam cum illi coloris proprietas una sit, ut quid accessit, inde suffunditur. Hoc soli chamaeleonti datum, quod vulgo dictum est, de corio suo ludere. Multa dicendum fuit, ut ad hominem praestructim perveniretur. Hunc quoquo primordio accipitis, nudus certe et investis figulo suo constitit; post demum sapientiam haud dum licitum praereptam potitur. Ibidem quod in novo corpore indebitum adhuc pudori erat protegere festinans ficulneis foliis interim circumdat: dehinc cum de originis loco exterminat, quippe deliquerat, pellitus orbi ut metallo datur. Sed arcana ista, nec omnium nosse. Cedo iam de vestro quod Aegyptii narrant et Alexander digerit et mater legit de tempestate Osiridis qua ad illum ex Libya Ammon facit ovium dives. Denique cum ipsis Mercurium autumant forte palpati arietis mollitie delectatum deglubasse oviculam, dumque pertemptat et, quod facilitas materiae suadebat, tractu prosequente filum eliquat, in retis pristini modum, quem philyrae taeniis iunxerat, texuisse. Sed vos omnem lanicii dispensationem structuramque telarum Minervae maluistis, cum penes Arachnen diligentior officina. Exinde materia: nec de ovibus dico Milesiis et Selgicis et Altinis, aut quis Tarentum vel Baetica cluet natura colorante, sed quoniam et arbusta vestiunt, et lini herbida post virorem lavacro nivescunt, nec fuit satis tunicam pangere et serere, ni etiam piscari vestitum contigisset. Nam et de mari vellera, qua muscosae lanositatis lautiores, conchae comant. Prorsus haud latet bombycem (vermiculi genus est) quae per aerem liquando araneorum horoscopis idonius distendit, dehinc devorat, moi salva reddere. Proinde, si necaveris, animata iam stamina volves. Tantam igitur paraturam materiarum ingenia quoque vestificinae prosecuta, primum tegendo homini, qua necessitas praecessit, dehinc et ornando, immo et inflando, qua ambitio successit, varias indumentorum formas promulgare. Quarum pars gentilitus inhabitantur, ceteris incommunes, pars vero passivitus, omnibus utiles, ut hoc pallium, etsi Graecum magis, sed lingua iam penes Latium est. Cum voce vestis intravit. Atque adeo ipse qui Graecos praeter urbem censebat, litteras eorum vocemque senex iam eruditus, idem Cato iuridicinae suae in tempore humerum exertus, haud minus palliato habitu Graecis favit.