De Ieiunio Adversus Psychicos (8-9)

Reddimus et cetera. ad noua enim nunc documenta properamus.
in limine euangelii Anna prophetis, filia Phanuelis,
quae infantem dominum et agnouit et multa super eo praedicauit
expectantibus redemptionem Israelis, post egregium
titulum ueteris et uniuirae uiduitatis ieiuniorum quoque testimonio
augetur, ostendens, in quibus officiis adsideri ecclesiae
debeat, et a nullis magis intellegi Christum quam semel nuptis
et saepe ieiunis. ipse mox dominus baptisma suum, et in
suo omnium, ieiuniis dedicauit habens efficere panes ex lapidibus,
etiam Iordanem uino fortasse manare, si ita uorator et
potator fuisset. immo nouum hominem in ueteris sugillationem [*] [*]

uirtute fastidiendi cibi initiabat, ut eum diabolo rursus per
escam temptare quaerenti fortiorem fame tota ostentaret. prae-
- stituit exinde ieiuniis legem sine tristitia transigendis. cur
enim triste, quod salutare? docuit etiam aduersus diriora daemonia
ieiuniis proeliandum. quid enim mirum, si eadem operatione
spiritus iniquus educitur, qua sanctus inducitur? denique,
ut in centurionem Cornelium necdum tinctum dignatio
spiritus sancti cum charismate insuper prophetiae festinasset,
ieiunia eius legimus exaudita. puto autem et apostolus in secunda
Corinthiorum inter labores suos et pericula et incommoda
post famem ac sitim ieiunia quoque plurima enumerat.

Principalis haec species in castigatione uictus potest iam
de inferioribus quoque abstinentiae operationibus praeiudicare
ut et ipsis pro modo utilibus aut necessariis. nam exceptio
eduliorum quorundam portionale ieiunium est. inspiciamus
igitur et xerophagiarum nouitatem aut uanitatem, si non et in
his tam antiquissimae quam efficacissimae religionis operatio
est. redeo ad Danielem et fratres eius leguminum pabulum
et aquae potum ferculis et oenophoris regiis praeferentes atque
exinde formosiores, ne qui de specie quoque corpusculi metuat,
. ceterum spiritu insuper cultos. dedit enim deus adolescentulis
scientiam et intellegentiam in omni litteratura et Danieli in
omni uerbo et in somniis et in omni sophia, qua hoc ipsum
quoque saperet, quibus modis de deo impetraretur agnitio sacramentorum.
anno denique tertio Cyri regis Persarum cum in
recogitatum incidisset uisionis, aliam formam humiliationis
prospexit. in illis, inquit, diebus ego Daniel eram lugens
per tres hebdomadas, panem suauem non edi, caro et
uinum non introierunt in os meum, oleo unctus non
sum, donec consummarentur tres hebdomades, quibus
transactis angelus emissus est taliter alloquens: Daniel, homo
es miserabilis, ne timueris, quoniam ex die prima,
qua dedisti animam tuam recogitatui et humiliationi [*] [*]

coram deo, exauditum est uerbum tuum, et ego introiui
uerbo tuo. ita xerophagiarum miseratio et humiliati
metum expellunt et aures dei aduertunt et occultorum compotes
faciunt. reuertor etiam ad Heliam. cum corui illum
pane et carne saturare consuessent, cur postmodum apud Bersabe
Iudaeae excitato ei de somno quidam ille angelus sine
dubio panem solum et aquam obtulit? defecerant corui, qui
eum liberalius pascerent, an difficile angelo fuerat aliquem
alicunde de conuiuio regis ministrum cum instructissimo ferculo
raptum ad Heliam transferre, sicut Danieli in lacu
leonum esurienti prandium metentium exhibitum est? sed
constitui oportebat exemplum docens in tempore pressurae et
persecutionis et cuiuscunque circumstantiae xerophagiis esse
uiuendum. tali uictu Dauid exomologesin suam expressit cinerem
quidem edens uelut panem, id est panem uelut cinerem
aridum et sordidum, potum uero fletu miscens utique pro uino.
habet enim et abstinentia uini suos titulos, quae et Samuelem
deo uouerat et Aaronem consecrarat. nam de Samuele mater,
et uinum, inquit, et ebriamen non bibet; talis enim et
ipsa deum orabat. et dominus ad Aaron: uinum et siceram
non bibetis, tu et filius tuus post te, si quandoingrediemini
tabernaculum uel ascendetis ad altare, et
non moriemini. adeo morientur qui non sobrii in ecclesia
ministrauerint. sic et Israeli proximo exprobrat et potum:
dabatis sanctificatis meis uinum. et haec autem strictura
potus xerophagiae portio est. quamquam ubi abstinentia
uini aut a deo exigitur aut ab homine uouetur, illic intellegatur
etiam pabuli pressura formam praestruens potui. qualis enim
esus, talis et potus. uerisimile non est, ut quis dimidiam
gulam deo immolet, aquis sobrius et cibis ebrius. an autem [*] [*]
et apostolus xerophagias norit, qui maiora celebrauerat, sitim
et famem et multa ieiunia, qui ebrietates et comessationes recusauerat,
uel de discipulo Timotheo argumenti satis est, quem
propter stomachum et adsiduas imbecillitates modico uino
monens uti, quo ille non ex institutione, sed ex deuotione
abstinebat (ceterum stomacho magis consuetudo prodesset), hoc
ipso abstinentiam uini dignam deo suasit, quam ex necessitate
dissuasit.