De Ieiunio Adversus Psychicos (16-17)

Nam et si mauult opera iustitiae, non tamen sine sacri-
ficio, quod est anima conflictata ieiuniis. ille certe deus, cui
nec populus incontinens gulae placuit, nec sacerdos nec prophetes.
manent adhuc monumenta concupiscentiae, ubi sepultus
est populus carnis auidissimus usque ad choleram [*] [*]

ortygometras cruditando. eliditur pro templi foribus senior Heli,
filii eius in acie ruunt, nurus expirat in partu. hanc enim
meruerat a deo plagam domus impudens, sacrificiorum carnalium
defraudatrix. Sameas, homo dei, cum exitum prophetasset
idololatriae introductae a rege Hieroboam, post manum
eius regis arefactam et statim restitutam, post altare diffissum,
ob haec signa ad satisfactionem inuitatus a rege plane excusauit
(prohibitus enim a deo fuerat) illic cibum in totum attingere;
sed ab alio mox sene mentito prophetam temere pastus
secundum uerbum dei ibidem factum super mensam non est
in paternis sepultus. leonis enim in uia occursu prostratus
et apud exteros conditus poenam deserti ieiunii luit. haec
erunt exempla et populo et episcopis, etiam spiritalibus, si
quam incontinentiam gulae admiserint. sed nec apud inferos
admonitio cessauit, ubi in diuite epulone quidem conuiuia cruciantur,
in paupere uero ieiunia recreantur, habentia praeceptores
Moysen et prophetas. nam et Iohel exclamauit: sancite
ieiunium et praedicate curationem, prospiciens iam
tunc et alios apostolos et prophetas sancituros ieiunium et praedicaturos
officia curantia deum. unde et qui in idolis comendis
et in hac re ornandis et ad singulas horas salutandis diis adulantur,
curationem facere dicuntur. sed et omnem ταπεινοφρόνησιν
ethnici agnoscunt. cum stupet caelum et aret annus,
nudipedalia denuntiantur, magistratus purpuras ponunt, fasces
retro auertunt, precem indigitant, hostiam instaurant. apud
quasdam uero colonias praeterea annuo ritu saccis uelati et [*] [*]
cinere conspersi idolis suis inediam supplicem obiciunt, balnea
et tabernae in nonam usque cluduntur. unus in publico ignis
apud aras, aquae nec in lancibus. Niniuiticum credo iustitium.
, Iudaicum certe ieiunium ubique celebratur, cum omissis templis
per omne litus quocumque in aperto aliquando iam precem
ad caelum mittunt. et licet cultu et ornatu maeroris munus
infament, tamen fidem abstinentiae adfectant et stellae auctoritatem
demorantis suspirant. sed bene quod tu nostris xerophagiis
blasphemias ingerens casto Isidis et Cybeles eas adaequas.
admitto testimonialem comparationem. hinc diuinam
constabit, quam diabolus diuinorum aemulator imitatur. ex
ueritate mendacium struitur, ex religione superstitio compingitur.
hinc tu eo inreligiosior, quanto ethnicus paratior. ille
denique idolo gulam suam mactat, tu deo non uis. deus enim
tibi uenter est et pulmo templum et aqualiculus altare et sacerdos
cocus et sanctus spiritus nidor et condimenta charismata
et ructus prophetia.

Vetus es, uera si uelimus dicere, tu qui tantum gulae
indulges, et merito te priorem iactitas; semper agnosco sapere
Esau uenatorem ferarum; ita passim indagandis turdis studes,
ita de campo laxissimae disciplinae tuae uenis, ita spiritu deficis.
si tibi lenticulam defruto inrufatam obtulero, statim
totos primatus tuos uendes; apud te agape in caccabis feruet,
fides in culmis calet, spes in ferculis iacet. sed maioris est
agape, quia per hanc adulescentes tui cum sororibus dormiunt.
appendices scilicet gulae lasciuia atque luxuriae. quam societatem
et apostolus sciens cum praemisisset non in ebrietatibus
nec in comessationibus, adiunxit nec in [*] [*]

cubilibus et libidinibus. ad elogium gulae tuae pertinet, quod
duplex apud te praesidentibus honor binis partibus deputatur,
cum apostolus duplicem honorem dederit ut et fratribus et
praepositis. quis sanctior inter uos, nisi conuiuandi frequentior,
nisi obsonandi pollucibilior, nisi calicibus instructior?v merito
homines solius animae et carnis spiritalia recusatis. talibus
si placerent prophetae, mei non erant. cur ergo non constanter
praedicatis: manducemus et bibamus, cras enim moriemur?
sicuti nos non dubitamus exerte mandare: ieiunemus
fratres et sorores, ne forte cras moriamur. palam disciplinas
nostras uindicemus. nos certi sumus eos qui in carne sunt
deo placere non posse, non utique in substantia carnis,
sed in cura, sed in affectione, sed in operatione, sed in
uoluntate. macies non displicet nobis; neque enim ad pondus
deus carnem tribuit, sicut nec spiritum ad mensuram.
facilius, si forte, per angustam salutis ianuam introibit caro
exilior; citius resuscitabitur caro leuior, diutius in sepultura
durabit caro aridior. saginentur pugiles et pyctae Olympici.
illis ambitio corporis competit, quibus et uires necessariae, et
tamen illi quoque xerophagiis inualescunt. sed nostra alia robora
aliaeque uires, sicut et alia certamina, quibus non est
luctatio aduersus carnem et sanguinem, sed aduersus
mundi potestates, aduersus spiritalia malitiae. aduersus
haec non carne et sanguine, sed fide et spiritu robusto
oportet adsistere. ceterum saginatior Christianus ursis et leoni-
- bus forte quam deo erit necessarius, nisi quod et aduersus
bestias maciem exercere debebit. [*] [*]