Adversus Praxean (30)

Alioquin si ultra perges, potero tibi durius respondere
et te cum ipsius domini pronuntiatione committere, uti dicam:
(quid de isto quaeris? habes ipsum exclamantem in passione:
deus meus, deus meus, ut quid me dereliquisti\'?
ergo aut filius patiebatur a patre derelictus, et pater passus
non est, qui filium dereliquit; aut si pater erat qui patiebatur,
ad quem deum exclamabat? sed haec uox carnis et animae,
id est hominis, non sermonis nec spiritus, id est non dei,
propterea emissa est, ut impassibilem deum ostenderet, qui
sic filium reliquit, dum hominem eius tradidit in mortem.
hoc et apostolus sensit scribens: si pater filio non pepercit.
hoc et Esaias prior pronuntiauit: et dominus eum
tradidit pro delictis nostris. sic reliquit, dum non
parcit, sic reliquit, dum tradit. ceterum non reliquit pater
filium, in cuius manibus filius spiritum suum posuit. denique
posuit et statim obiit; spiritu enim manente in carne
caro omnino mori non potest. ita relinqui a patre mori fuit [*] [*]

filio. filius igitur et moritur et resuscitatur a patre secundum
scripturas, filius ascendit in superiora caelorum, qui et descendit
in interiora terrae. hic sedet ad dexteram patris, non pater
ad suam. hunc uidit Stephanus, cum lapidaretur, adhuc
stantem ad dexteram dei, ut exinde sessurum, donec ponat
illi pater omnes inimicos sub pedibus suis. hic et uenturus
est rursus super nubes caeli talis, qualis et ascendit. hic
interim acceptum a patre munus effudit, spiritum sanctum.
tertium nomen diuinitatis et tertium gradum maiestatis, unius
praedicatorem monarchiae, sed et oikonomiae interpretatorem.
, si quis sermones nouae prophetiae eius admiserit et deductorem
omnis ueritatis, quae est in patre et filio et spiritu
sancto secundum Christianum sacramentum.\'