Adversus Marcionem (3.3)

\'Non fuit\', inquis, \'ordo eiusmodi necessarius, quia statim
se et filium et missum et dei Christum rebus ipsis esset [*]

probaturus per documenta uirtutum\'. at ego negabo solam
hanc illi speciem ad testimonium competisse, quam et, ipse
postmodum exauctorauit. siquidem edicens multos uenturos et
signa facturos et uirtutes magnas edituros (ad) auersionem etiam
electorum, nec ideo tamen admittendos, temerariam signorum
et uirtutum fidem ostendit, ut etiam apud pseudochristos facillimarum.
aut quale est, si inde se uoluit probari et intellegi
et recipi, ex uirtutibus dico, unde ceteros noluit, aeque et
ipsos tam subito uenturos quam a nullo auctore praedicatos?
si quia prior eis uenit et prior uirtutum documenta signauit,
idcirco, quasi locum in balneis, ita fidem occupauit, posteris
quibusque praeripuit, uide, ne et ipse in condicione posteriorum
deprehendatur, posterior inuentus creatore, ante iam cognito
et proinde uirtutes ante operato et non aliter praefato non
esse aliis credendum, post eum scilicet. igitur si priorem
uenisse et priorem de posteris pronuntiasse hoc fidem t cludet,
praedamnatus erit et ipse iam ab eo, quo posterior est agnitus,
et solius erit auctoritas creatoris hoc in posteros constituendi,
qui nullo posterior * non potuit. iam nunc, cum probaturus
sim creatorem easdem uirtutes, quas solas ad fidem Christo
tuo uindicas, interdum per famulos suos retro edidisse interdum
per Christum suum edendas destinasse, possum et ex hoc
merito praescribere tanto magis Christum (tuum) non ex solis
uirtutibus credendum fuisse, quanto illum non alterius quam creatoris
interpretari potuissent, ut respondentes uirtutibus creatoris
et editis per famulos suos et in Christum suum repromissis.
quamquam, et si alia documenta inuenirentur in tuo Christo, [*] [*]
noua scilicet, facilius crederemus etiam noua eiusdem esse.
cuius et uetera, quam cuius tantummodo noua, egentia experimentis
fidei uictricis uetustatis, ut sic quoque praedicatus
uenire debuerit tam praedicationibus propriis exstruentibus ei
fidem quam et uirtutibus. praesertim aduersus Christum creatoris
uenturus et signis et prophetiis propriis munitum, ut
aemulus Christi per omnes diuersitatum species reluceret. sed
quomodo a deo numquam praedicato Christus eius praedicaretur?
hoc est ergo, quod exigis: nec deum nec Christum tuum
credi, quia et deus ignotus esse non debuit et Christus agnosci
per deum debuit.,