Adversus Marcionem (3.23)

Nunc, quia cum Iudaeis negas uenisse Christum eorum.
recognosce et exitum ipsorum, quem post Christum relaturi
praedicabantur ob impietatem, qua eum et despexerunt et
interemerunt. primum enim ex die, qua secundum Esaiam
proiecit homo aspernamenta sua aurea et argentea, quae [*] [*]

fecerunt adorandis uanis et nociuis, id est ex quo genus hominum
dilucidata per Christum ueritate idola proiecit, uide
an quod sequitur expunctum sit. abstulit enim dominus
Sabaoth a Iudaea et ab Hierusalem inter cetera et prophetam
et sapientem architectum, spiritum scilicet sanctum,
qui aedificat ecclesiam, templum scilicet et domum
et ciuitatem dei. nam exinde apud illos destitit dei gratia
et mandatum est nubibus, ne pluerent imbrem super uineam
Sorech, id est caelestibus beneficiis, ne prouenirent domui
Israhelis. fecerat enim spinas, ex quibus dominum coronauerat,
et non iustitiam, sed clamorem, quo in crucem eum extorserat.
et ita subtractis charismatum roribus lex et prophetae usque
ad Iohannem; dehinc, cum ex perseuerantia furoris et nomen
domini per ipsos blasphemaretur, sicut scriptum est: propter
uos nomen meum blasphematur in nationibus, — ab
illis enim coepit infamia — et tempus medium a Tiberio
usque ad Vespasianum non (in) paenitentiam intellexissent,
facta est terra eorum deserta, ciuitates eorum exustae,
regionem eorum sub ipsorum conspectu extranei deuorant,
derelicta filia Sion est tamquam specula in uinea uel in
cucumerario casula, ex quo scilicet Israhel dominum non
cognouit et populus eum non intellexit, sed dereliquit et
in indignationem prouocauit sanctum Israhelis. sic et machaerae
condicionalis comminatio: si nolueritis nec audieritis
mie, machaera uos comedet, probabit Christum
fuisse, quem non audiendo perierunt, qui et in psalmo [*] [*] [*] [*]
quinquagesimo octauo dispersionem eis postulat a patre: disperge
eos in uirtute tua, qui et rursus per Esaiam in
exustionem eorum perorans: propter me haec, inquit, facta
sunt uobis, in anxietate dormietis. satis uane, si haec
non propter eum passi sunt, qui propter se passuros pronuntiarat,
sed propter Christum dei alterius. atquin Christum.
inquam, alterius dei dicitis a creatoris uirtutibus et potestatibus,
ut aemulis, in crucem actum. sed ecce defensus ostenditur
a creatore: et dati sunt pessimi pro sepultura
eius, qui scilicet subreptam eam adseuerauerant, et
locupletes pro morte eius, qui scilicet et a Iuda traditionem
redemerant et a militibus falsum testimonium cadaueris
subrepti. igitur aut non propter illum acciderunt ista Iudaeis
— sed reuinceris conspirante et sensu scripturarum cum
exitu rerum et ordine temporum — aut, si propter illum acciderunt,
non potuit creator ulcisci nisi suum Christum, remuneraturus
potius ludam, si aduersarium sui peremissent.
certe, si nondum uenit Christus creatoris, propter quem haec
passuri praedicantur, cum uenerit ergo, patientur. et ubi tunc
filia Sion derelinquenda, quae nulla hodie est? ubi ciuitates
exurendae, quae iam in tumulis? ubi dispersio gentis, quae
iam extorris? redde statum Iudaeae, quem Christus creatoris
inueniat, et alium contende uenisse. iam uero quale est, ut
per caelum suum admiserit quem in terra sua esset interempturus,
honestiore et gloriosiore regni sui regione uiolata.
ipsa aula sua et arce calcata? an hoc magis adfectauit? plane
deus zelotes. tamen uicit. erubesce, qui uicto deo credis. quid
sperabis ab eo, qui se protegere non ualuit? aut enim per [*] [*]
infirmitatem oppressus est a uirtutibus et hominibus creatoris
aut per malitiositatem, ut tantum illis sceleris patientia
infigeret.