Adversus Marcionem (3.19)

Age nunc, si legisti penes Dauid: dominus regnauit
a ligno, expecto quid intellegas. nisi forte lignarium aliquem
regem significari (putes) Iudaeorum, et non Christum, qui exinde
a passione ligni superata morte regnauit. etenim si mors ab
Adam regnauit usque ad Christum, cur Christus non regnasse
dicatur a ligno, ex quo crucis ligno mortuus regnum mortis
exclusit? proinde et Esaias: quoniam, inquit, puer natus
est nobis, — quid noui, si non de filio dei dicit? — et datus
est nobis cuius imperium factum est super humerum
ipsius. quis omnino regum insigne potestatis suae humero
praefert et non aut capite diadema aut manu sceptrum
aut aliquam propriae uestis notam? sed solus nouus rei
nouorum aeuorum Christus Iesus nouae gloriae et potestatem
et sublimitatem suam humero extulit, crucem scilicet, ut
secundum superiorem prophetiam exinde dominus regnaret a
ligno. hoc lignum et Hieremias tibi insinuat, (de) dicturis praedicans
Iudaeis: uenite, coiciamus lignum in panem eius,
utique in corpus. sic enim dominus in euangelio quoque uestro
reuelauit, panem corpus suum appellans, ut et hinc iam eum
intellegas corporis sui figuram pani dedisse, cuius retro corpus
in panem prophetes figurauit, ipso domino hoc sacramentum
postea interpretaturo. si adhuc quaeris dominicae crucis
praedicationem, satis iam tibi potest facere uicesimus primus
psalmus, totam Christi continens passionem, canentis iam tunc
gloriam suam: foderunt, inquit, manus meas et pedes.
quae propria atrocia sunt crucis. et rursus, cum auxilium patris [*] [*]

implorat: saluum, inquit, fac me ex ore leonis, utique
mortis. et de cornibus unicornis humilitateru(meam.)
de apicibus scilicet crucis, ut supra ostendimus. quam crucem
nec ipse Dauid passus est nec ullus rex Iudaeorum, ne
putes alterius alicuius (prophetari passionem quam eius,) qui
solus a populo tam insigniter crucifixus est. nunc et si omnes
istas interpretationes respuerit et inriserit haeretica duritia,
concedam illi nullam Christi crucem significari [me] a creatore,
quia nec ex hoc probabit alium esse qui crucifixus est. nisi
forte ostenderit hunc exitum eius a suo deo praedicatum, ut
diuersitas passionum, ac per hoc etiam personarum, ex diuersitate
praedicationum uindicetur. ceterum nec ipso Christo eius
praedicato, nedum cruce ipsius, sufficit in meum Christum
solius mortis prophetia. ex hoc enim, quod non est edita
qualitas mortis, potuit et per crucem euenisse, tunc alii deputanda,
si in . alium fuisset praedicatum. nisi si nec mortem
uolet Christi mei prophetatam, quo magis erubescat, si suum
quidem Christum mortuum adnuntiat, quem negat natum,
meum uero mortalem negat, quem nascibilem confitetur. et
mortem autem et sepulturam et resun-ectionem Christi mei
una uoce Esaiae uolo ostendere dicentis: sepultura eius
sublata de medio est. nec sepultus enim esset nisi mortuus,
nec sepultura eius sublata de medio nisi per resurrectionem.
denique subiecit: propterea multos ipse hereditati
habebit et multorum diuidet spolia pro
eo, quod tradita est anima eius in mortem. ostensa
enim causa gratiae huius, pro iniuria scilicet mortis [*] [*]
sandae. pariter ostensum est haec illum [propter mortem
consecuturum] post mortem, utique per resurrectionem, consecuturum.