Adversus Marcionem (3.17)

Reliquum ordinem eius cum scripturis conferamus. adest
rursus Esaias: adnuntiauimus, inquit, coram ipso: uelut
puerulus, uelut radix in terra sitienti, et non est species
eius neque gloria, et uidimus eum, et non habebat
speciem neque decorem, sed species eius inhonorata.
deficiens citra omnes homines, sicut et supra patris ad
filium uox: quemadmodum expauescent multi super te.
sic sine gloria erit ab hominibus forma tua. quodcumque
illud corpusculum sit, quonam habitu et quonam conspectu
fuit? si inglorius, si ignobilis, si inhonorabilis, meus
erit Christus. talis enim habitu et adspectu adnuntiabatur.
nam etsi tempestiuus decore apud Dauid citra filios
hominum, sed in allegorico illo statu gratiae spiritalis, cum
accingitur ense sermonis, qui uere species et decor et gloria
ipsius est. ceterum in corporali habitu apud eundem prophetam
uermis etiam et non homo, ignominia hominis
et nullificamen populi. neque interiorem qualitatem eius
eiusmodi adnuntia sunt. si enim plenitudo in illo spiritus constitit.,
agnosco uirgam de radice Iesse: flos eius meus erit Christus.,\'
in quo requieuit secundum Esaiam spiritus sapientiae et,
intellectus, spiritus consilii et uigoris, spiritus agnitionis
et pietatis, spiritus timoris dei. neque enim ulli\' [*] [*]

hominum uniuersitas spiritalium documentorum competebat
nisi in Christum, flori quidem ob gratiam spiritus adaequatum,
ex stirpe autem Iesse deputatum per Mariam, inde consemdam.
expostulo autem de proposito: si das ei omnis humilitatis et
patientiae et tranquillitatis intentionem et ex his Esaiae erit
Christus, — homo in plaga et sciens ferre imbecillitatem,
qui tamquam ouis ad uictimam adductus est
et tamquam agnus ante tondentem non aperuit os,
qui neque contendit neque clamauit nec audita est foris
uox eius, qui arundinem contusam, id est quassam Iudaeorum
fidem, non comminuit, qui linum ardens, id est momentaneum
ardorem gentium, non extinxit — non potest
alius esse, quam qui praedicebatur. oportet (et) actum eius
ad scripturarum regulam recognosci, duplici, nisi fallor, operatione
distinctum: praedicationis et uirtutis. sed de utroque
titulo sic disponam, ut, quoniam ipsum quoque Marcionis
euangelium excuti placuit, de speciebus doctrinarum et signorum
illuc differamus, quasi in rem praesentem, hic autem
generaliter expungamus ordinem coeptum, docentes praedicatorem
interim adnuntiari Christum per Esaiam: quis enim,
inquit, in uobis, qui deum metuit, [et] exaudiat uocem
filii eius? item medicatorem: ipse enim, inquit,
imbecillitates nostras abstulit et languores portauit
t.