Adversus Marcionem (2.25)

Iam nunc, ut omnia eiusmodi expediam, ad ceteras
pusillitates et infirmitates et incongruentias, ut putatis, interpretandas
purgandasque pertendam. (inclamat deus: Adam, ubi
es? scilicet ignorans ubi esset, et causato nuditatis pudore
an de arbore gustasset interrogat, scilicet incertus\'. immo nec
incertus admissi nec ignorans loci. enimuero oportebat conscientia
peccati delitescentem euocatum prodire in conspectum [*] [*] [*] [*]

domini, non sola nominis inclamatione, sed cum aliqua iam
tunc admissi suggillatione. nec enim simplici modo, id est
interrogatorio sono legendum est: Adam, ubi es? sed impresso
et incusso et imputatiuo: Adam, ubi es! id est in perditione
es, id est iam hic non es, ut et increpandi et dolendi
exitus uox sit. ceterum qui totum orbem comprehendit manu
uelut nidum, cuius caelum thronus et terra scabellum, nimirum
huius oculos aliqua paradisi portio euaserat, quominus illi,
ubicumque Adam, (et) ante euocationem uiseretur, tam latens
quam de interdicta fruge sumens! speculatorem uineae uel
horti tui lepus aut furunculus non latet: (et) deum puta, de
sublimioribus oculatiorem, aliquid subiecti praeterire non posse.
stulte, qui tantum argumentum diuinae maiestatis et humanae
instructionis naso agis! interrogat deus quasi incertus, ut, et
hic liberi arbitrii probans hominem, in causa aut negationis
aut confessionis daret ei locum sponte confitendi delictum et
hoc nomine releuandi, sicut de Cain sciscitatur, ubinam frater
eius, quasi non iam uociferatum a terra sanguinem Abelis
audisset, [sedj ut et ille haberet potestatem ex eadem arbitrii
potestate sponte negandi delicti et hoc nomine grauandi,
atque ita nobis conderentur exempla confitendorum potius
delictorum quam negandorum, ut iam tunc initiaretur euangelica
doctrina: ex ore tuo iustificaberis et ex ore tuo
damnaberis. nam etsi Adam propter statum legis deditus
morti est, sed spes ei salua est, dicente domino: ecce Adam
factus est tamquam unus ex nobis, de futura scilicet
adlectione hominis in diuinitatem. denique quid sequitur? et [*] [*]
nunc, ne quando extendat manum et sumat de ligno
uitae et uiuat in aeuum. interponens enim (et nunc\',
praesentis temporis uerbum, temporalem et ad praesens dilationem
uitae fecisse se ostendit. ideoque nec maledixit (nec)
ipsum Adam nec Euam, ut restitutionis candidatos, ut confessione
releuatos, Cain uero et maledixit et cupidum morte
luere delictum mori interim uetuit, ut praeter admissum etiam
negationis eius oneratum. haec erit ignorantia dei nostri, quae
ideo simulabitur, ne delinquens homo quid sibi agendum sit
ignoret. sed ad Sodomam et Gomorram descendens: uidebo,
ait, si secundum clamorem peruenientem ad me consummantur,
si uero non, ut agnoscam, et hic uidelicet
ex ignorantia incertus et scire cupidus. an (et) hic sonus pronuntiationis
necessarius; non dubitatiuum sed comminatiuum
exprimens sensum sub sciscitationis obtentu? quodsi descensum
quoque dei inrides, quasi aliter non potuerit perficere iudicium,
nisi descendisset, uide, ne tuum aeque deum pulses. nam et
ille descendit, ut quod uellet efficeret.