Ad Nationes Libri Duo (2.14)

Sed quoniam alios seorsum uolunt in diuinitatem ab ho
receptos, et distingui inter natiuos et factos secundum
Dionysium Stoicum, de ista quoque specie adiciam. de ipso
quidem Hercule erit summa responsionis, an dignus caelo et
diuinitate; sic enim pro uoluntate

meritis addicunt diuinitatem.
si ob uirtutem, quod feras constanter confecerit,
quid tam memorabile? nonne ludo puniti, uel etiam ad
munus dati arenariae uilitatis plurimas in unum, et quidem
studiosiores bestias confilciunt? si ob peragratum orbem,
quantis et locupletibus dulcis libertas aut philosophis famulatoria
mendicitas idem praestitit? non meminerunt Asclepiaden
Cynicum unica uaccula, cuius et dorso uehebatur et
si quando ubere alebatur, orbem totum oculis subegisse? si
Hercules etiam ad inferos adiit, quis hoc nesciat, uiam ad
inferos omnibus patere? Si eum consecrastis ob caedes et
pugnas plurimas, edidit multo maiorem numerum magnus
ille Pompeius, maritimorum praedonum uictor, ipsam qui
nec Ostiam saluam reliquerant: et quot, quaeso, milia usque [*]
in unum angulum Byrsae Cartha a Scipione caesi fuere?
quo magis Scipio quam Hercules obtinendus diuinitati deputatur.
adicite potius titulis Herculaneis stupra puellarum,
uxorum et fascias Omphales, et ob decori pueri amissionem
turpiter desertam militiam Argonautarum. adicite ad gloriam
post turpitudinis notam etiam furias eius, adorate sagittas
quae filios et uxorem interfecerunt. qui tunc dignius rogo
sese inrogasset prae dolore parricidiorum? qui uxoris ob
lasciuiam uenenis circumuentus magis meruit ut inhonesta
morte moreretur? hunc uos de pyra in caelum subleuastis,
illa facilitate qua et alium ignis ex diuini ui confectum, qui
pauca ee ingenia commentus dicebatur mortuos ad
uitam recurasse. is Apollinis filius, tam homo quam Iouis
nepos, Saturni pronepos (uel potius, spurius ut incerto patre,
ut Argiuus Socrates detulit, quippe expositum repertum, turpius
Ioue educatum, canino scilicet ubere), merito, id quod
nemo negare potest, fulmine haustus est. malus Iuppiter
Optimus hic rursus est, impius in nepotem, inuidus in [*]
artificem. sedenim Pin darus meritum eius non occultauit: cupiditatem
et auaritiam lucri in eo dicit uindicatam, qua quidem
ille uiuos ad mortem, non mortuos autem ad uitam
praeuaricatione uenalis medicinae agebat. dicitur II etiam
mater eius eodem casu obisse, Lmeritoque quae tam periculosam
mundo, bestiam ediderat isdem quasi scalis ad caelum erupisse.
et tam en Atheni scient eiusmodi deis sacrificare.
nam Aesculapio et matri inter mortuos parentant. quasi
non et ipsi Thesea suum adorent, merito deum. quidni? si
conseruatricem suam in litore peregrino dereliquit, eadem
obliuione, immo amentia, quae patri causa mortis fuit?