Epistula Secundini ad Augustinum (1-2)

Domino merito honorabili atque laudabili et unice percolendo
5 Augustino Secundinus.

Habeo et ago gratias ineffabili ac sacratissimae maiestati
eiusque primogenito omnium luminum regi Iesu Christo, habeo
gratias et subplex sancto refero spiritui. quod dederint praebuerintque
occasionem, qua ego securus salutarem tuam egregiam
sanctitatem, domine merito laudabilis et unice percolende.
nec mirum; sunt enim et ad omnia bona praestanda
et ad omnia mala arcenda satis aptissimi et potentissimi,
quibus tuam beneuolentiam suis defendant propugnaculis eripiantque
ab illo malo, non quod nihil est aut quod factione
passioneque mortalium gignitur, sed quod paratum est, ut
ueniat. uae autem illi, qui se eidem praebuerit occasionem.
nam dignus es, qui ab iisdem talia munera consequaris iidemque
ueritatis tuae nutritores efficiantur, uere lucerna, quam in
cordis tui candelabro dextera posuit ueritatis, ne furis aduentu
thesauri tui dilapidetur patrimonium, iubeantque sine lapsu
illam manere domum, quam tu non super erroris harenam,
sed super scientiae lapidem conlocasti, illumque a nobis repellant
atrocem spiritum, qui hominibus timorem inmittit et
perfidiam, tit animas auertat ab angusto tramite saluatoris: [*]

cuius omnis inpetus per illos principes funditur, contra quos
se apostolus in Ephesiorum epistula certamen subisse fatetur.
dicit enim se non contra carnem et sanguinem habere
certamen, sed aduersus principes et potestates, aduersus
spiritalia nequitiae, quae sunt in caelestibus.
et reuera . quis enim contra arma habeat, et non contra
armatum aduersus illum, qui mouetur? ut enim hominum
corpora arma peccati sunt, ita salutaria praecepta arma
iustitiae. hoc Paulus, hoc ipse testatur Manichaeus.