De Gubernatione Dei (8.22-8.25)

execratione uix poterat, et si quando aliquis dei seruus aut
de Aegyptiorum coenobiis aut de sacris Hierusalem locis aut
de sanctis heremi uenerandisque secretis ad urbem illam officio
diuini operis accessit, simul ut populo apparuit, contumelias
sacrilegia et maledictiones excepit. nec solum hoc, sed improbissimis
flagitiosorum hominum cachinnis et detestantibus
ridentium sibilis quasi taureis caedebatur: uere ut si quis ea [*] [*]

V. Ecce Afrorum et praecipue Garthaginensium fidem.:
tutius quondam apostolis paganas urbes licuit intrare, et
primum minus eorum aduentum atque conspectum feri illi ac
barbari sacrilegorum coetus detestabantur. sanctum electionis
uas, Paulum apostolum, de unius dei cultu ac maiestate dicentem
superstitiosissimus licet Atheniensium populus patienter.
audiuit, Lycaonii autem in tantum et admirati sunt, ut,
cum in apostolis diuinas uirtutes inesse cernerent, esse eos
homines non putarent. intra Carthaginem uero apparere in
plateis et competis dei seruos sine contumelia atque execratione
uix licuit.

persecutionem hoc quidam fuisse non putant, quia
non et occisi sunt. latrones quidem hoc prouerbio uti solent,
ut quibus non auferunt uitam, dedisse se dicant. sed in urbe
illa non tam hominum fuerunt haec beneficia quam legum; ,
interfici enim indemnatum quemcumque hominem etiam duo- .
decim tabularum decreta uetuerunt. ex quo agnoscitur, quod
magna illic praerogatiua dominicae religionis fuit, ubi ideo
tantum dei seruis licuit euadere, quia a pagano iure defensi
sunt, ne Christianorum manibus trucidarentur.

et miramur,
si nunc barbaros illi perferunt, cum uideamus quod sancti
in illis barbaros pertulerunt. iustus ergo est dominus et iustum
iudicium suum; quae enim, ut scriptum est, seminarunt, haec
et metunt: ut uere uideatur de improbitate illius gentis dixisse
dominus: reddite ei secundum opus suum, iuxta omnia
quae fecit facite illi, quia contra dominum
erecta. est. minime miremur itaque aut indignemur, quod [*] [*]