De Gubernatione Dei (7.98-7.101)

in quo quidem non id tantummodo
prouisum est, ut uiros feminae haberent, quae sine uiris esse
non possent, sed etiam ut per conseruatores domesticos saluae
essent, quae se ipsas seruare nescirent, et adhaerente eis iugiter
gubernaculo maritali, etiamsi ad improbum eas facinus
consuetudo ante actae impuritatis inliceret, coniugalis tamen
custodia ab improbitate prohiberet.

addiderunt quoque hoc ad
libidinem comprimendam, seueras pudicitiae sanctiones, decretorum
gladio impudicitiam coercentes, ut puritatem scilicet
utriusque sexus et domi conubii reseruaret affectus et in [*] [*]

at non ita isti, de quibus loquimur: qui sic ingibuerunt
scorta ut adulteria, qui et feminas nullis uolunt esse feminas
nisi maritis suis, et uiros nullis uolunt mulieribus esse masculos
nisi uxoribus suis, qui euagari obscenas libidines extra
legitimum torum non sinunt, leges suas scilicet ad diuinae
legis regulam dirigentes, ut nihil sibi in hac re crederent
licere, quod deus uoluit non licere. et ideo non putauerunt
a se ulli homini permittendum, nisi quod fuisset omnibus a
diuinitate permissum.

XXIII. Scio quia intolerabilia quibusdam uidentur ista quae
dicimus: sed ratione rerum agendum est, non libidine uoluntatum.
dicat mihi quisquis ille est, qui indignatur me ista
dicere: numquid non sapientissimus omnium Socrates semper
existimatus est, testimonio scilicet etiam Delfici daemonis,
qui quasi princeps philosophorum sicut daemoniorum erat?
uideamus ergo quas Socrates de pudicitia leges sanxerit et [*]