De Gubernatione Dei (7.74-7.77)

sed horrori eis tamen horrida ista non erant,
quia idem omnes horror infecerat. unam enim putes fuisse
illic libidinum fornicationumque sentinam, caenum quasi ex
omni platearum et cloacarum labe collectum. et quae illic
spes esse poterat, ubi praeter id, quod in domini templo erat,
nihil uideri penitus nisi sordidum non licebat ? quamquam
quid dicam in dei templo? hoc quippe totum ad sacerdotes
tantum et clerum, pertinet : quos non discutio, quia domini
mei ministerio reuerentiam seruo, et quos ita solos puros fuisse
arbitror in altario, sicut pereuntibus Sodomis solum Loth
fuisse legimus in monte.

ceterum quantum ad plebem per-I [*] [*]

plus multo dicam. utinam haec essent sola, quae
diximus, et contenta illic uirorum impuritas fuisset solis sordidarum
mulierum fornicationibus inquinari. illud grauius et
scelestius, quod illa, de quibus beatus apostolus Paulus cum
summa animi lamentatione conqueritur, in Afris paene omnia
fuerunt: scilicet quia masculi relicto naturali usu feminae
exarserunt in desideriis suis in inuicem, masculi in masculos
turpitudinem exercentes et mercedem quam oportuit erroris
sui in semetipsos recipientes.

et sicut non probauerunt deum
habere in notitia, tradidit illos deus in reprobum sensum, ut
faciant quae non conuenit. numquid hoc beatus apostolus de
barbaris ac feris gentibus dixit? non utique, sed de nobis,
id est specialiter de Romanis: quos quidem Afri, quia nequaquam
olim uincere imperio ac sublimitate ualuerunt, quod
potuerunt unum, impuritate uicerunt. quicumque ergo iure
se mihi irasci putat magis apostolo irascatur, scilicet quia,
quod dicimus nos fuisse Afros, hoc ille dixit dominos eorum
esse Romanos.